Το δημογραφικό είναι το σοβαρότερο ζήτημα που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας, αλλά, δυστυχώς, ο τρόπος με τον οποίο το αντιμετωπίζουν τα κόμματα και τα μέσα ενημέρωσης δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας. Βλέπετε, το συγκεκριμένο θέμα θεωρείται… αντιεμπορικό. Τα κόμματα νοιάζονται για τις επόμενες κάλπες και σπανίως ασχολούνται με μακροπρόθεσμες εθνικές πολιτικές, τα δε μέσα ενημέρωσης (κυρίως τα κανάλια) αναλώνονται σε φθηνά υποπροϊόντα της καθημερινότητας, υποβαθμίζοντας δραματικά την ενημέρωση και κάθε σοβαρή συζήτηση.
Πολιτικοί και κανάλια αντιμετωπίζουν τους Ελληνες ως «πελάτες». Ποιος νοιάζεται τι θα έχει γίνει σε αυτή τη δύσμοιρη πατρίδα σε 30 και 40 χρόνια. Ακόμα κι αν δεν υπάρχουν Ελληνες, θα έχουν αντικατασταθεί από άλλους «πελάτες». Κατά καιρούς εκδηλώνονται ορισμένες πρωτοβουλίες για το τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα, αλλά αποδεικνύεται σύντομα ότι αποτελούν πυροτεχνήματα για λαϊκή κατανάλωση.
Η ελληνική Πολιτεία έχει εγκαταλείψει χρόνια τώρα το ζήτημα. Είναι πολύ πίσω στις προτεραιότητες όλων των κυβερνήσεων η στήριξη της ελληνικής οικογένειας και τα κίνητρα για περισσότερες γεννήσεις. Η σημερινή κυβέρνηση, άλλωστε, το έχει ομολογήσει. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός προσφάτως είπε πως η «καλή μετανάστευση» μπορεί να αποτελέσει λύση στο πρόβλημα της μείωσης του πληθυσμού. Νωρίτερα είχε υποστηρίξει ακριβώς το ίδιο και η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου. Ταυτόσημη ατζέντα είχε και η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, που, μάλιστα, υποδεχόταν μετανάστες στα λιμάνια με πανό που έγραφαν «welcome».
Μόνο η Εκκλησία κατά καιρούς (κυρίως την εποχή του αειμνήστου Χριστόδουλου) και μεμονωμένοι ιδιώτες (φορείς και σύλλογοι) έλαβαν ουσιαστικά και πρακτικά μέτρα οικονομικής κυρίως στήριξης των νέων ζευγαριών που αποκτούν παιδιά. Αυτή είναι, άλλωστε, η μόνη λύση, κόντρα στα όσα λένε σήμερα η πολιτική και η πολιτειακή ηγεσία. Η στήριξη των Ελλήνων, τα κίνητρα για γεννήσεις, η βοήθεια για τη δημιουργία οικογένειας.
Δεν φτάνει όμως μόνο ένα αποσπασματικό μέτρο, όπως, π.χ., η ενίσχυση των παιδικών σταθμών, ή η «νταντά της γειτονιάς», που πρόσφατα ανακοινώθηκε. Απαιτείται ένα πλέγμα προστασίας και ενδυνάμωσης της οικογένειας συνολικά και σε μόνιμη βάση. Χωρίς όρους, προϋποθέσεις, οικονομικά ή άλλα κριτήρια. Και πάλι όμως αυτό δεν φτάνει. Το ίδιο κρίσιμο είναι τα Ελληνόπουλα να μένουν στην Ελλάδα και να μη μεταναστεύουν για να βρουν μια καλύτερη τύχη. Αυτό που συνέβη κατά κόρον τα τελευταία δέκα χρόνια πρέπει να αντιστραφεί. Δεν αντέχουμε να χάνουμε τα παιδιά μας στην πιο δημιουργική ηλικία τους. Για να συμβεί αυτό, όμως, πρέπει να γίνουν πάρα πολλά. Δεν αρκούν οι δουλειές και οι καλύτερες αμοιβές. Πρέπει η Ελλάδα να πάψει να πληγώνει τα παιδιά της με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία. Κι αυτό είναι το πιο δύσκολο απ’ όλα.
