Ο δημόσιος διάλογος για ακόμα μια φορά διεξάγεται με κραυγές και μισές αλήθειες. Το θέμα των αμβλώσεων και η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ φούντωσαν τη συζήτηση και τις αντιπαραθέσεις. Οι οποίες, όμως, βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε έλλειψη πληροφόρησης! Ενδεχομένως σκόπιμα… Η απόφαση της περασμένης Παρασκευής στις ΗΠΑ δεν απαγορεύει τις αμβλώσεις γενικώς και αορίστως, όπως γράφεται στην Ελλάδα από διάφορους αδαείς, μεταξύ των οποίων και δημοσιογράφοι. Η απαγόρευση αφορά την κύηση μετά τη 15η εβδομάδα. Και μάλιστα όχι οριζοντίως, αλλά ανάλογα με το τι θα αποφασίσει κάθε Πολιτεία των ΗΠΑ. Τι σχέση έχουν τα παραπάνω με τα τερατουργήματα που διαβάσαμε τις προηγούμενες ημέρες; Ότι δήθεν υποχρεώνονται οι γυναίκες να γεννάνε θέλουν δεν θέλουν ακόμα και τα παιδιά των βιαστών τους; Έλεος με την προπαγάνδα και την ημιμάθεια που, δυστυχώς, διακινούν και κορυφαία πολιτικά πρόσωπα.
Κάθε γυναίκα έχει τρεις μήνες περιθώριο να αποφασίσει αν θα κρατήσει το παιδί της ή όχι. Είναι αυτό… μεσαίωνας, όπως είπαν διάφοροι ανόητοι; Μετά το πρώτο τρίμηνο η επιστήμη μάς έχει πει ότι έχει πλέον σχηματιστεί ζωή. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι αυτό συμβαίνει αρκετά νωρίτερα, αλλά δεν είναι της παρούσης. Μετά βεβαιότητας στις 15 εβδομάδες έχει σχηματιστεί ένα βρέφος, άρα η όποια διακοπή της κύησης στο μεταγενέστερο διάστημα συνιστά βίαιο θάνατο. Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι μοιάζει ολοένα περισσότερο με μωρό και λιγότερο με έμβρυο, τα μάτια του είναι κλειστά, αλλά μπορεί να αντιληφθεί το φως, ενώ η ακοή του οξύνεται. Καταπίνει καθημερινά μεγάλες ποσότητες αμνιακού υγρού και έτσι εξασκείται για να μπορεί να αντεπεξέλθει στην αναπνοή και την κατάποση. Έχουμε, δηλαδή, να κάνουμε με έναν πλήρη άνθρωπο.
Ορισμένοι (χρόνια τώρα, αλλά κυρίως τις τελευταίες ημέρες) αμφισβητούν το δικαίωμα των αγέννητων μωρών στη ζωή. Είναι -λένε- απόφαση της μητέρας. Πόσο εγωιστικό και απάνθρωπο. Σε μια εποχή που προστατεύονται τα δικαιώματα στη ζωή ακόμα και των πιο άγριων ζώων, εμείς αρνούμαστε το δικαίωμα της ζωής στον άνθρωπο επειδή… αποφασίσαμε τρεις μήνες μετά τη σύλληψη ότι δεν τον θέλουμε! Οταν υπάρχουν δεκάδες χρυσοπληρωμένες καμπάνιες για την προστασία των αδέσποτων με την προτροπή «μην παρατάτε τα ζώα, αν δεν τα θέλετε πια», για τον άνθρωπο που έρχεται στη ζωή θεωρείται οπισθοδρόμηση και μεσαιωνική αντίληψη αν πεις «μη σκοτώνεις το μωρό σου τρεις μήνες μετά, εφόσον έγινε πλήρης άνθρωπος». Αυτή η υποκριτική κοινωνία, που δείχνει υπερβολική ευαισθησία (και σωστά) για τη φύση και τα άλογα όντα και βγάζει ζωώδη ένστικτα για τον αγέννητο άνθρωπο στο όνομα του «αυτοπροσδιορισμού του σώματος», σίγουρα δεν είναι μια κοινωνία προόδου.
