Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν γράφει, ως πρωθυπουργός, μαύρες σελίδες μόνο στην οικονομία με την εκτόξευση του χρέους, στην Υγεία με το ρεκόρ θανάτων από κορoνοϊό, στα εθνικά ζητήματα με το «τουρκαιγαίο» και στη Δημόσια Τάξη με την εξάπλωση της σκληρής εγκληματικότητας στις ελληνικές γειτονιές. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, πλέον, ανταγωνίζεται ευθέως εκείνη του Ρ.Τ. Ερντογάν και στην ολοκληρωτική νοοτροπία με την οποία χειρίζεται τα ζητήματα του Τύπου.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στην απέλπιδα προσπάθειά του να παραμείνει στην εξουσία και να αποτρέψει τον Τύπο από το να φωτίσει τις σκοτεινές πτυχές των έργων και των ημερών της φαυλοκρατίας, πρωτοστάτησε στο πογκρόμ που εξαπολύθηκε εναντίον λειτουργών του Τύπου, δικαστικών λειτουργών και προσώπων που έκαναν καταγγελίες για το σκάνδαλο Novartis.
Κύριος στόχος του πρωθυπουργού η εφημερίδα «δημοκρατία», ο εκδότης της κ. Ιωάννης Φιλιππάκης και ο δημοσιογράφος Αλέξανδρος Τάρκας. Την εφημερίδα προσπάθησε να την κλείσει και τα στελέχη της να τα οδηγήσει στη φυλακή. Προσπάθησε να αντιστρέψει την αλήθεια και να παρουσιάσει τους φαύλους σαν αγγέλους φωτός, τους υπηρέτες της αλήθειας σαν συμμορία και την πραγματικότητα σαν σκευωρία. Η Δικαιοσύνη ακύρωσε τα σχέδια Μητσοτάκη και αποφάνθηκε οριστικά και αμετάκλητα ότι το σκάνδαλο Novartis υπάρχει και οι καταγγέλλοντες δεν είναι σκευωροί.
Στην Ελλάδα αυτή η διάσταση της πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν προβλήθηκε από τα μπουκωμένα με κρατικό χρήμα ΜΜΕ, αλλά έγινε αντιληπτή παντού, ακόμα και στα όργανα της Ε.Ε., τα οποία επικαλείται σε κάθε ευκαιρία ο πρωθυπουργός.
Χθες, ο κ. Μητσοτάκης ξεπέρασε τον εαυτό του σε υποκρισία όταν επεδείκνυε αρνητικό για την κυβέρνησή του πρωτοσέλιδο της «δημοκρατίας» προσπαθώντας να αποδείξει ότι υπάρχει ελευθεροτυπία στην Ελλάδα! Ηταν και εξοργιστικό αλλά και αξιοθρήνητο να εμφανίζεται πρωθυπουργός ευρωπαϊκής χώρας και να προσποιείται ότι υπερασπίζεται την ελευθερία του λόγου έχοντας ως… επιχείρημα ότι δεν κατόρθωσε να κλείσει τις εφημερίδες που τον αντιπολιτεύονται!
Ο διεθνής διασυρμός της Ελλάδας συνεχίζεται και η ευτέλεια της συμπεριφοράς της κυβέρνησης γίνεται πλέον αντιληπτή απ’ όλους.
