Σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Bloomberg, η Τουρκία πραγματοποίησε δοκιμή βαλλιστικού πυραύλου μικρού βεληνεκούς (τουρκικής κατασκευής) πάνω από τη Μαύρη Θάλασσα. Επίσης, έχει γίνει γνωστό ότι ο πύραυλος διένυσε μια απόσταση 561 χιλιομέτρων σε 458 δευτερόλεπτα και κατέπεσε στα ανοιχτά της Σινώπης.
Οι εξελίξεις δείχνουν ότι η Τουρκία επενδύει διαρκώς στη δική της αμυντική βιομηχανία, έχει ιδιαίτερα φιλόδοξα σχέδια (και τα περισσότεροι εξ αυτών στοχεύουν την Ελλάδα) και εργάζεται πυρετωδώς για τη βελτιστοποίηση του πυραυλικού οπλοστασίου της και την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων.
Η Ελλάδα έχει κάνει βήματα όσον αφορά τον αμυντικό εξοπλισμό της αγοράζοντας όπλα από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και άλλες χώρες. Αυτό είναι αναμφίβολα θετικό. Όμως αυτή η ιστορία έχει πολλές «υποσημειώσεις» και δεν μπορεί να αποτελέσει συνολική απάντηση στα προβλήματά μας με την Τουρκία και τον επεκτατισμό της.
Τα αμυντικά συστήματα που αγοράζουμε από το εξωτερικό δεν συνοδεύονται πάντοτε από τον πλήρη εξοπλισμό τους. Ενίοτε αγοράζουμε συστήματα σχεδόν «τυφλά», άλλες φορές λείπουν τα… πυρομαχικά και ουδείς μπορεί να μας εγγυηθεί ότι οι παραδόσεις του υλικού, που χρυσοπληρώνουμε, θα γίνουν στην ώρα τους και ότι θα υπάρχουν πάντοτε ετοιμοπαράδοτα ανταλλακτικά.
Η ελληνική αμυντική βιομηχανία δεν φυτοζωεί απλώς, αλλά από την έναρξη της μνημονιακής περιπέτειας της χώρας βρίσκεται σχεδόν σε χειμερία νάρκη. Οι αλληλοδιάδοχες μνημονιακές κυβερνήσεις διαρκώς αφαιρούν υλικούς και ανθρώπινους πόρους από την αμυντική βιομηχανία, αδιαφορούν για τη σύνδεση αυτού του είδους της έρευνας με τα ελληνικά πανεπιστήμια και κυρίως ενδιαφέρονται για τον διορισμό διοικητικών σχημάτων φίλα προσκείμενων στο κόμμα και τον αρχηγό. Ταυτόχρονα, προσπαθούν να κάνουν δημόσιες σχέσεις με τον ξένο παράγοντα παραγγέλνοντας όπλα. Ίσως να μη συμφέρει μόνο τους ξένους να μην έχουμε ισχυρή αμυντική βιομηχανία, αλλά και μερικούς ελληνόφωνους, που θησαυρίζουν από τις αδυναμίες της χώρας και την εξάρτησή μας από τις μεγάλες δυνάμεις.
