Οσα δημοσιεύονται για την υπόθεση της ΜΚΟ «Κιβωτός του Κόσμου», πέρα από την ανάγκη να ελέγχονται σοβαρά και συστηματικά οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, φανερώνουν και κάτι άλλο: ότι στην Ελλάδα το βασικό πρόβλημα είναι τα δύο μέτρα και τα δύο σταθμά με τα οποία ενεργούν και κρίνουν οι Αρχές και οι εξουσίες του κράτους.
Υπάρχει μια νομοθεσία και ένα σετ διαδικασιών και ελεγκτικών μεθόδων για τους πολλούς, και ένα άλλο σύστημα για τα κόμματα και τους πολιτικούς. Για την «Κιβωτό του Κόσμου» κυκλοφορεί η φήμη ότι από το 2007 μέχρι σήμερα είχαν μπει στα ταμεία της περίπου 90.000.000 ευρώ, και γι’ αυτόν τον λόγο -καλώς- θα ελεγχθεί εξονυχιστικά για «μαύρα ταμεία», ξέπλυμα «μαύρου» ή βρόμικου χρήματος, αδικαιολόγητα έξοδα κ.ά.
Από την άλλη πλευρά είναι γνωστό ότι η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ οφείλουν αθροιστικά περίπου 670.000.000 ευρώ στις τράπεζες – τα στελέχη των οποίων απαλλάχθηκαν από ευθύνες για κομματικά θαλασσοδάνεια με… νόμο.
Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι αυτά τα δύο κόμματα διαχειρίστηκαν επί τέσσερις και πλέον δεκαετίες τα δημόσια ταμεία και «έβαλαν μέσα» το ελληνικό κράτος περίπου 400 δισεκατομμύρια ευρώ! Για την ακρίβεια, σύμφωνα με τον Οργανισμό Διαχείρισης του Δημόσιου Χρέους, το χρέος της Κεντρικής Διοίκησης στις 30/9/2022 ανερχόταν σε 393,5 δισεκατομμύρια ευρώ.
Στα παραπάνω αξίζει να προστεθεί και η πολλάκις διαπιστωμένη αδιαφάνεια και διαφθορά που βασιλεύουν σε αυτούς τους κομματικούς μηχανισμούς. Ολοι θυμούνται τη βαλίτσα με το εκατομμύριο μάρκα που κουβάλησε ο Θόδωρος Τσουκάτος στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ, αλλά και τη φιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Μιχάλη Χριστοφοράκο και το τηλεφωνικό κέντρο που… άργησε να εξοφλήσει στη Siemens.
Αν, λοιπόν, οι Αρχές ξεσκονίσουν το λογιστήριο της «Κιβωτού του Κόσμου» για 90.000.000 ευρώ, τι θα έπρεπε να είχε γίνει εδώ και χρόνια με τα λογιστήρια της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ;
Η ύπαρξη δύο μέτρων και δύο σταθμών, με τα οποία λειτουργούν οι Αρχές και οι εξουσίες, αποδεικνύει ότι η χώρα μας βρίσκεται σε βαθιά παρακμή.