Η συζήτηση για τις υποκλοπές στη Βουλή εξελίχθηκε σε επικοινωνιακό και πολιτικό βατερλό για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Οι απαντήσεις του ήταν γενικόλογες, η προσπάθειά του να αλλάξει τη συζήτηση και να «πετάξει την μπάλα στην εξέδρα», δηλαδή στο παρελθόν, ήταν συστηματική και το προσποιητά οξύ ύφος του όταν κραύγαζε «ντροπή σας», απευθυνόμενος στον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Τζανακόπουλο, φανέρωνε πολλά περισσότερα απ’ όσα ήθελε να κρύψει ο πρωθυπουργός.
Μάλιστα, σε αυτό το «ξέσπασμα» υπήρξε ίχνος έμμεσης παραδοχής της παρακολούθησης του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμυνας Κωνσταντίνου Φλώρου. Ο κ. Μητσοτάκης είπε: «Είναι δυνατόν να υπονοείτε ότι παρακολουθούσα εγώ υπουργό της κυβέρνησης; Ντροπή σας, μόνο που το υπονοείτε. Δεν ντρέπεσαι λίγο; Ή ότι παρακολουθούσα εγώ ή γνώριζα ότι παρακολουθείτo ο κ. Φλώρος; Δεν ντρέπεσαι λίγο;»
Το «παρακολουθούσα εγώ ή γνώριζα ότι παρακολουθείτo ο κ. Φλώρος» προοιωνίζεται -μάλλον στο εγγύς μέλλον- επίκληση πρωθυπουργικής άγνοιας για παρακολούθηση του Eλληνα Α/ΓΕΕΘΑ. Επίσης, έχει ιδιαίτερη σημασία η αμφισημία της δήλωσης του κ. Μητσοτάκη, για το ίδιο θέμα, «εγώ δεν υπήρξα ποτέ αποδέκτης οποιασδήποτε πληροφορίας πλην θεμάτων που αφορούσαν την εθνική ασφάλεια». Αυτή η φράση είναι ιδιαίτερα «ευρύχωρη» και σε αυτήν μπορεί κάποια στιγμή να… κολλήσει οποιαδήποτε παρακολούθηση -για λόγους εθνικής ασφαλείας- οποιουδήποτε προσώπου, την οποία γνώριζε ο πρωθυπουργός.
Και το αποκορύφωμα της εκδήλωσης μιας… ενοχικής στάσης, την οποία είχε ο πρωθυπουργός καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της αποκαλυπτικής συζήτησης, ήταν η πρόωρη αποχώρησή του από τη Βουλή! Του ετέθη από την αξιωματική αντιπολίτευση ένα ξεκάθαρο ερώτημα, αν η ΕΥΠ παρακολουθούσε τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ και τον αρχηγό ΓΕΣ, κι εκείνος, αντί να πει ένα ξεκάθαρο «όχι», σηκώθηκε κι έφυγε! Επίσης απέφυγε να δεσμευτεί ότι θα παραιτηθεί, αν αποδειχθεί ότι παρακολουθείτο η ηγεσία των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Οι Ελληνες πολλά κατάλαβαν από αυτή τη συζήτηση – και το κυριότερο όλων είναι ότι ο πρωθυπουργός συμπεριφέρθηκε σαν να είχε να κρύψει πολλά περισσότερα απ’ όσα μπορούν να ανεχθούν το πολιτικό σύστημα, η Βουλή και η Δικαιοσύνη.
