Ο μόνος που τα βρήκε όλα καλά με την αντιμετώπιση της… θεομηνίας -δηλαδή μιας συνηθισμένης χιονόπτωσης- ήταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός.
Σε τηλεδιάσκεψη με τα αρμόδια υπουργεία για την ενημέρωση σχετικά με την εξέλιξη της κακοκαιρίας «Μπάρμπαρα» ο κ. Μητσοτάκης εμφανίστηκε αξύριστος και με ζιβάγκο, προφανώς ακολουθώντας συμβουλές επικοινωνιολόγων για να δείχνει… καταπονημένος από τις εξουσιαστικές μέριμνες αλλά και «ετοιμοπόλεμος». Δήλωσε δε τα εξής:
«Η ανταπόκριση του κρατικού μηχανισμού συνολικά, πιστεύω, ήταν πολύ ικανοποιητική, με την έννοια ότι πήραμε τα μαθήματά μας από προηγούμενες αντίστοιχες κακοκαιρίες. Πιστεύω ότι σε γενικές γραμμές καταφέραμε και ανταποκριθήκαμε στις απαιτήσεις των πολιτών. […] Να πω, επίσης, ότι φαίνεται ότι πια μαθαίνουμε ως χώρα ότι πρέπει να ζούμε με την πρόληψη και ότι οι πολίτες ακούν τις συστάσεις της Πολιτικής Προστασίας».
Θα ήταν ενδιαφέρον να εξηγήσει ο κ. πρωθυπουργός τι ακριβώς… καταφέραμε αντιμετωπίζοντας την κακοκαιρία «Μπάρμπαρα»: Να μείνει ανοιχτή η εθνική Οδός Αθηνών – Λαμίας; Εκλεισε επί ώρες. Να μείνει ανοιχτή η Αττική οδός; Κι αυτή έκλεισε επί ώρες. Μπόρεσε το Δημόσιο να λειτουργήσει; Οχι. Η τηλεργασία στο Δημόσιο, την οποία επέβαλε ο κ. Μητσοτάκης, ουσιαστικά είναι μη εργασία. Οι συναλλασσόμενοι με το Δημόσιο έχουν πικρά πείρα από αυτή την… καινοτομία.
Επιπλέον, ο πρωθυπουργός είπε ότι η τηλεκπαίδευση που αποφασίστηκε για τα σχολεία «είναι μια πολύ σημαντική κατάκτηση για το μέλλον και βέβαια να επαναλάβω ότι το γεγονός ότι έχουμε πια στη διάθεσή μας τα εργαλεία της τηλεκπαίδευσης αλλά και της τηλεργασίας. Σίγουρα μας δίνουν τη δυνατότητα να μπορούμε να καλύψουμε ώρες οι οποίες υπό άλλες συνθήκες θα ήταν χαμένες».
Οσοι έχουν παιδιά που φοιτούν σε σχολεία ξέρουν πολύ καλά ότι η τηλεκπαίδευση, έτσι όπως εφαρμόζεται στην Ελλάδα, θυμίζει κακόγουστο ανέκδοτο και, αφετέρου, όπου γίνεται έχει σχεδόν μηδενικά εκπαιδευτικά αποτελέσματα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που είναι ενθουσιασμένος με τις επιλογές του, δείχνει να βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου. Δεν είναι λύση να τα κλείνεις όλα, επειδή φοβάσαι να αναμετρηθείς με όσες δυσκολίες ανακύπτουν.
