Η κατάντια της κυβέρνησης αποδεικνύεται από τα πεπραγμένα της σε μια σειρά από τομείς και περιστατικά, όπως το δυστύχημα στα Τέμπη, η οικονομία, η ακρίβεια, η εγκληματικότητα, η απόπειρα ελέγχου των ΜΜΕ, τα σκάνδαλα τύπου Πάτση, η αντιμετώπιση της πανδημίας και η λαθρομετανάστευση.
Ωστόσο, το ήθος της πολιτικής των «αρίστων» του Κυριάκου Μητσοτάκη -για την ακρίβεια η έλλειψή του- εκφράζεται και συνοψίζεται από τα λόγια και το στιλ του υπουργού Ανάπτυξης και αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας Αδωνη Γεωργιάδη. Η οίηση του ανδρός, τα συμπλέγματα κατωτερότητος που εξωτερικεύονται με επιθετικότητα και σύνδρομα μεγαλείου, η αρχομανία και η απαξιωτική στάση του σε όποιον αποπειράται να τον ελέγξει για πράξεις και παραλείψεις θα μπορούσαν, ίσως, να γίνουν ανεκτά σε κάποια μπανανία ή σε κρατίδιο που ζει υπό τη σιδερένια μπότα επικίνδυνου και συνάμα γραφικού τυράννου. Σίγουρα, όλα τα παραπάνω δεν είναι αντιπροσωπευτικά ευνομούμενης χώρας που είναι συνδεδεμένη με ό,τι αποκαλείται δυτικός πολιτισμός.
Τα παραπάνω αναφέρονται με αφορμή πρόσφατη τηλεοπτική εμφάνιση του κ. Γεωργιάδη, ο οποίος συμπεριφερόταν λες και τελούσε εν ευθυμία. Καγχάζοντας και φωνάζοντας, διακόπτοντας τους συνομιλητές του και χειρονομώντας σαν νευρόσπαστο, έφτασε στο σημείο να πει χαχανίζοντας «εσείς πιστεύετε ότι ο Γεωργιάδης είναι ο Ιησούς Χριστός που θα… γεννήσει και ψάρια».
Με αυτή τη διατύπωση και τον τρόπο της εκφοράς της ο κ. Γεωργιάδης κατέστησε φανερή την πρόθεσή του να ειρωνευτεί το θαύμα του πολλαπλασιασμού των άρτων και των ιχθύων (Κατά Ματθαίον ιδ, 17-21) και στην ουσία να χλευάσει το πρόσωπο του Κυρίου – ειδικά με την αναφορά ότι «γέννησε» ψάρια.
Η κατάντια είναι τόσο μεγάλη, η παρακμή τόσο εμφανής και η απόσταση της ομάδας του Κυριάκου Μητσοτάκη από την κοινή λογική και το λαϊκό αίσθημα τόσο χαώδης ώστε δύσκολα μπορεί να σχολιαστεί κάτι περαιτέρω. Το μόνο που πρέπει να επισημανθεί είναι πως η λύση περνά πάντοτε από τα χέρια του λαού, ο οποίος οφείλει να θέσει ένα τέλος σε τούτη τη φρικτή κατηφόρα…
