Το αποτέλεσμα της εκλογικής αναμέτρησης της 25ης Ιουνίου, σε αδρές γραμμές, φαίνεται προδιαγεγραμμένο. Κι όμως, οι άνθρωποι που δίνουν τον… τόνο στις καμπάνιες των κομμάτων συμπεριφέρονται σαν να έχουν χάσει τον έλεγχο και να μην υπολογίζουν τίποτε μπροστά στα πρόσκαιρα (και ίσως ανύπαρκτα) κέρδη στην κάλπη, τα οποία θα προκύψουν αν μπουν στο τραπέζι της πολιτικής αντιπαράθεσης θέματα που δεν θα έπρεπε να ανοίξουν.
Από τη μία μεριά βλέπουμε από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ να γίνεται λόγος για το τουρκικό προξενείο και τον ρόλο του στην εκλογή Ελλήνων βουλευτών στη Ροδόπη! Με την παραπάνω αθλιότητα, κόμματα εξουσίας που θα έπρεπε να υπερασπίζονται τα εθνικά συμφέροντα αναγορεύουν την Τουρκία σε… ρυθμιστικό παράγοντα των πολιτικών εξελίξεων εντός της ελληνικής επικράτειας.
Επιπλέον, η ανασφάλεια της Νέας Δημοκρατίας για τις απώλειές της προς τα… δεξιά έχει οδηγήσει και τον Κυριάκο Μητσοτάκη και μια σειρά από στελέχη να μπερδεύουν την Ορθοδοξία, μονές στο Αγιον Ορος και την Εκκλησία στα προεκλογικά τερτίπια τους. Προσπαθούν να δικαιολογήσουν πιθανή εκπροσώπηση του κόμματος ΝΙΚΗ στο Κοινοβούλιο σαν αποτέλεσμα «βυζαντινού» τύπου συνωμοσιών και «γραμμής» που υποτίθεται ότι δίνουν ιερείς και μονές από το Αγιον Ορος για να ψηφιστεί το κόμμα του κ. Δ. Νατσιού!
Ολα τα παραπάνω είναι και παιδαριώδη και βλαπτικά για την κοινωνία και την πατρίδα. Είναι προφανές ότι αυτός ο δρόμος που ακολουθεί και η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη και ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα οδηγεί σε ιδιαίτερα δυσάρεστες καταστάσεις.
Επίσης, είναι αξιοσημείωτο, αλλά, δυστυχώς, όχι αξιοπερίεργο, το γεγονός πως δεν βρίσκονται στελέχη και στα δύο κόμματα να καταδικάσουν αυτού του είδους τις επικίνδυνες πρακτικές και να διαχωρίσουν τη θέση τους από αυτόν τον σκυλοκαβγά, που γίνεται σε μια αναμέτρηση που εκτιμάται ότι έχει τελειώσει προτού καν αρχίσει.
Κι όσο πλησιάζει η Κυριακή των εκλογών, δεν αποκλείεται να δούμε και να ακούσουμε πολύ χειρότερα από τα παραπάνω…
