Η παθογένεια του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης εκδηλώνεται -με μεγάλη ένταση- στον αγώνα για την κατάκτηση της πρωτιάς, που θα οδηγήσει τον νικητή στην προεδρία αλλά μάλλον όχι στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτή η ιδιότυπη προεκλογική περίοδος κινείται κάπου ανάμεσα στο απολιτίκ και στη γραφικότητα. Μέχρι σήμερα ο λαός -είτε πρόκειται για ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ είτε όχι- δεν έχει αντιληφθεί ποιες είναι οι αληθινές ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές των υποψήφιων αρχηγών. Ουσιαστική συζήτηση δεν έχει γίνει.
Από τις δύο επικρατούσες υποψηφιότητες, οι οποίες θα δώσουν την τελική μάχη, η κυρία Αχτσιόγλου εκπροσωπεί την απολιτίκ εκδοχή του μέλλοντος (αν υπάρχει) του ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ. Κασσελάκης με τις μέχρι τώρα δηλώσεις του βρίσκεται στο πεδίο της μη πολιτικής και δηλώσεις βασικών συνεργατών του, όπως το «ερχόμαστε» που ανάρτησε καμαρωτά στο διαδίκτυο ο κ. Πολάκης, δίνουν στην υποψηφιότητά του και έναν τόνο γραφικότητας. Επιπλέον, αποτελεί και αστεία, μη πειστική πρόφαση η άρνηση του κ. Κασσελάκη να υποβληθεί στη βάσανο τηλεοπτικού διαλόγου με την κυρία Αχτσιόγλου διότι είναι «σύντροφοι και όχι αντίπαλοι». Με βάση την επιχειρηματολογία Κασσελάκη, οι «σύντροφοι» που έχουν διαφορετικά σχέδια για το κόμμα τους και για τη χώρα δεν πρέπει να τα συζητήσουν ενώπιον του κοινού, αλλά να περιοδεύσουν μαζί!
Σε κάθε περίπτωση, το όλο σκηνικό είναι απογοητευτικό και δείχνει πόσο μεγάλη είναι η ένδεια του πολιτικού σκηνικού της χώρας. Λείπουν τα πρόσωπα που δεν θα ήθελαν να οχυρωθούν πίσω από ανούσιες συνθηματολογίες, αλλά επιθυμούν να ασκήσουν ουσιαστική πολιτική, αφού πρώτα εκθέσουν τις ιδέες και τα σχέδιά τους στους πολίτες.
Αυτή η αρνητική διάσταση του προεκλογικού αγώνα για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ δεν αφορά μόνο το συγκεκριμένο κόμμα, αλλά επηρεάζει την καθημερινότητα των Ελλήνων. Η κυβέρνηση, διαπιστώνοντας ότι η αντιπολίτευση βρίσκεται σε περιδίνηση, νιώθει αρκετά ασφαλής, ώστε να συνεχίσει να αυθαιρετεί εις βάρος των συμφερόντων και των δικαιωμάτων του λαού.
