Είναι πρωτοφανή το μένος και αξιοσημείωτη η αγριότητα με την οποία πραγματοποιείται, αδιάκοπα και σε καθημερινή βάση, ο λεκτικός εκφοβισμός σε βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας από τα κατεστημένα ΜΜΕ.
Στις περισσότερες ώρες του «ενημερωτικού» αλλά και του «ψυχαγωγικού» προγράμματος των τηλεοπτικών σταθμών, οι πολλοί που δεν συμφωνούν με τη νομοθέτηση του «γάμου» των ομοφυλοφίλων χλευάζονται και δέχονται ύβρεις από ολιγογράμματους, θρασείς και δυσσεβείς παρουσιαστές και «σχολιαστές» που έχουν αναλάβει εργολαβικά την επικράτηση της ιδεολογίας του δικαιωματισμού στην Ελλάδα. Το αυτό συμβαίνει και στο ραδιόφωνο και στην έντυπη ενημέρωση και στο διαδίκτυο.
Η αστυνομία σκέψης είναι παρούσα, έχει λάβει τις «ευλογίες» και την ισχύ μιας βαθιά διεφθαρμένης εξουσίας, και επιβάλλει ένα ιδιότυπο καθεστώς τρόμου και λογοκρισίας επικαλούμενη την… ελευθερία, την πρόοδο και τη δημοκρατία!
Σε όσους τάσσονται υπέρ της παραδοσιακής δομής της οικογένειας, δεν πιστεύουν στο νεοταξικό θρήσκευμα της… ομομανίας και διαφωνούν με τον εξευτελισμό της λέξης «γάμος» και του υποβιβασμού της σε νομικά κατοχυρωμένη επίδειξη ενός καπρίτσιου, τους υποδεικνύεται «να μην τα λένε αυτά δημόσια» διότι είναι «καθυστερημένα και ακροδεξιά», και η πρόοδος βρίσκεται στην ομοφυλοφιλία, στον τρανσβεστισμό και σε άλλες παρεκκλίσεις, οι οποίες λανσάρονται σαν νέα κανονικότητα.
Επιπλέον, πρέπει να επισημανθεί κι ένα τρικ του συστήματος για να διασύρει την αντίθετη άποψη: γραφικοποιεί κάθε σύστημα ιδεών και αξιών που δεν συμφωνεί με την παγκοσμιοποιητική «γραμμή». Αντί να καλούνται σοβαροί, καταρτισμένοι άνθρωποι για να εκφράσουν τη λαϊκή πλειοψηφία και τις παραδοσιακές αξίες, καλούνται στις εκπομπές διάφοροι έξαλλοι τύποι που δεν μπορούν καν να εκφραστούν σωστά, συγκροτημένα, ψύχραιμα. Ετσι, οι νεοταξικοί… κήρυκες θεωρούν ότι επιτυγχάνουν να ταυτίσουν την ποιότητα των προσώπων με την ποιότητα των ιδεών τους.
