Το περιστατικό με τη δολοφονία της 28χρονης κοπέλας ακριβώς έξω από το Αστυνομικό Τμήμα των Αγίων Αναργύρων δεν είναι μεμονωμένο. Είναι δηλωτικό της κατάρρευσης της δημόσιας τάξης στην Ελλάδα.
Oσοι ζουν εδώ και δεν έχουν μια εξωραϊσμένη από την απόσταση εικόνα του τόπου μας γνωρίζουν καλά ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει περίπτωση οι πολίτες να νιώσουν ασφαλείς. Θα παραμένουν έρμαια του εγκλήματος και μπορούν να δολοφονηθούν ακόμα κι έξω από αστυνομικά τμήματα υπό τα αδιάφορα βλέμματα ακατάλληλων για υπηρεσία αστυνομικών.
Υπενθυμίζεται δε ότι ο 48χρονος φρουρός του Αστυνομικού Τμήματος των Αγίων Αναργύρων δεν βγήκε καν από το κουβούκλιο την ώρα που γινόταν το φονικό. Στο παρελθόν είχε φυλακιστεί για έναν χρόνο για υπόθεση πλαστογραφίας. Σύμφωνα δε με τις πληροφορίες, έχει καταδικαστεί σε οκτώ χρόνια φυλάκισης, είχε ξεκινήσει διαδικασία απόταξής του από το Σώμα και ήταν υπόχρεος παρουσίας σε αστυνομικό τμήμα μία φορά τον μήνα!
Φυσικά, δεν είναι μόνο η πλημμελής άσκηση καθηκόντων από λίγους αστυνομικούς που δημιουργεί την αίσθηση ότι στην Ελλάδα κυβερνά η παρανομία και εξουσιάζει το έγκλημα. Το βασικό πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει Αστυνομία όταν και όπου τη χρειάζονται οι Ελληνες, που πληρώνουν αδρά την Εφορία για να μην έχουν καν την ασφάλεια που δικαιούνται.
Τα περισσότερα Τμήματα Ασφαλείας στην περιφέρεια κλείνουν από τις απογευματινές ώρες, ενώ και τις ώρες που λειτουργούν οι πολίτες βρίσκουν ελάχιστους αστυνομικούς, που ασχολούνται κυρίως με γραφειοκρατικά θέματα. Ελάχιστοι αστυνομικοί με κακοσυντηρημένα περιπολικά πρέπει να ανταποκριθούν στις ανάγκες μεγάλων περιοχών και η εκπαίδευση όσων υπηρετούν είναι στοιχειώδης και σταθερά ελλιπής.
Για το βουβό έγκλημα που διαπράττεται σε βάρος της δημόσιας τάξης της χώρας υπεύθυνη είναι η εκάστοτε κυβέρνηση, που χρησιμοποιεί την Αστυνομία σαν ένοπλη σεκιούριτι πολιτικών, πλουσίων, διπλωματών, τηλεπερσόνων, διαφόρων διασήμων, φίλων και συγγενών της άρχουσας τάξης.
Γι’ αυτό πάνε οι «άσημοι» -αλλά σημαντικοί για την πατρίδα- Ελληνες στα αστυνομικά τμήματα, ζητούν βοήθεια και λαμβάνουν αδιαφορία και απαντήσεις για αδυναμία ανταπόκρισης στα αιτήματά τους.
