Η τηλεοπτική συνέντευξη του Κυριάκου Μητσοτάκη στον ΑΝΤ1 δεν στιγματίστηκε μόνο από την έμμεση -πλην σαφέστατη- παραδοχή του ότι έγινε μοντάζ στο ηχητικό του ΟΣΕ που διοχετεύτηκε στα ΜΜΕ λίγες ώρες μετά το πολύνεκρο δυστύχημα στα Τέμπη.
Η ουσία της είδησης που βγήκε από την αμήχανη τηλεοπτική εμφάνιση του πρωθυπουργού είναι η ανεπηρέαστη από τα γεγονότα και τη συγκυρία συμπεριφορά του. Ο κ. Μητσοτάκης αντιμετωπίζει τα πράγματα λες και είναι «φρέσκος» στην πρωθυπουργία, λες και ανέλαβε πριν από λίγες εβδομάδες τα ηνία της εξουσίας και διαπιστώνει τώρα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα.
Ερωτηθείς σχετικά με τις πιθανές πολιτικές ευθύνες του υπουργού Μιχάλη Χρυσοχοΐδη για τη δολοφονία της Κυριακής έξω από το Αστυνομικό Τμήμα των Αγίων Αναργύρων, ο κ. Μητσοτάκης είπε: «Οχι. Είμαι πολύ σαφής και ξεκάθαρος σε αυτό: Αν κάθε φορά που κάτι δεν πηγαίνει καλά στο κράτος η ευθύνη φτάνει πάντα στην κορυφή, θα είχαμε παραιτήσεις κάθε εβδομάδα ή κάθε μήνα».
Δηλαδή, οι χοντρές αβλεψίες του κράτους και τα μεγάλα κυβερνητικά σκάνδαλα που έρχονται στο φως της δημοσιότητας δεν είναι σωστό να συνοδεύονται από παραιτήσεις ή αποπομπές υπουργών ή ακόμα και του πρωθυπουργού. Η διατήρηση της καρέκλας είναι σημαντικότερη από την κοινωνία και το έθνος.
Επιπλέον, ο Κυριάκος Μητσοτάκης σχολιάζοντας το ίδιο θέμα δήλωσε ότι «τώρα μπαίνουμε στα βαθιά» και συμπλήρωσε ότι «και όταν τα βάζουμε με το βαθύ κράτος, ξέρουμε πολύ καλά ότι αυτή είναι μια άσκηση η οποία απαιτεί υπομονή, επιμονή και μεγάλη συστηματικότητα».
Οι τοποθετήσεις του πρωθυπουργού προκαλούν απορίες στους πολίτες. Αφού ο κ. Μητσοτάκης τώρα τα βάζει με εκείνο που αποκαλεί «βαθύ κράτος», τι έκανε τα προηγούμενα έτη; Με τι ασχολείτο; Η αντιμετώπιση δομών και συμπεριφορών που παραπέμπουν σε βαθύ κράτος δεν θα έπρεπε να αποτελούν βασική μέριμνα ενός υπεύθυνου πολιτικού;
Είναι προφανές ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έπειτα από πέντε έτη άσκησης ανεμπόδιστης και ανεξέλεγκτης εξουσίας, προβαίνει σε διαπιστώσεις και κάνει εξαγγελίες, επειδή δεν έχει να παρουσιάσει χειροπιαστό έργο υπέρ της πατρίδας και του λαού.
