Η κλιμάκωση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή είναι ένα δυσάρεστο γεγονός. Οι τελευταίες εξελίξεις καθιστούν πιθανότερη την έναρξη συγκρούσεων τμήματος του αραβικού κόσμου, αλλά και του Ιράν με το Ισραήλ. Οταν μια πρόκληση και επιθετική ενέργεια απαντάται με μια άλλη πρόκληση και με μια ακόμα πιο σφοδρή επιθετική ενέργεια, η επιλογή του πολέμου αρχίζει να φαντάζει σαν μονόδρομος.
Η Ελλάδα οφείλει να κινείται με προσοχή ανάμεσα στις συμπληγάδες πέτρες των διεθνών συγκρούσεων και η διπλωματία της να μη διέπεται από «οπαδισμό». Το Ισραήλ είχε κάθε δικαίωμα να απαντήσει στρατιωτικά στην τρομοκρατική ενέργεια της Χαμάς της 7ης Οκτωβρίου 2023 και να επιδιώξει να εξουδετερώσει τους πυρήνες που σχεδίαζαν και εκτελούσαν δολοφονικές επιθέσεις εναντίον Εβραίων. Οι τρομοκράτες δεν αντιμετωπίζονται με ευχολόγια, αλλά με τα όπλα.
Ομως, το δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα δεν μπορεί να επεκταθεί μέχρι του σημείου να αντιμετωπίζει κάθε Παλαιστίνιο ως μέλος της Χαμάς. Δεν είναι συγχωρητέα η αδιαφορία του ισραηλινού στρατού για τις ζωές χιλιάδων Παλαιστινίων, που έχουν χάσει τη ζωή τους, τα σπίτια τους και όλα τους τα υπάρχοντα σε αυτή τη σύγκρουση.
Η πατρίδα μας σαφώς και βρίσκεται στο πλευρό των φυσικών συμμάχων της και τιμά όσες συμφωνίες έχει συνάψει. Η διατήρηση στενών σχέσεων με το Ισραήλ είναι σημαντική και μπορεί να λειτουργήσει επ’ ωφελεία του έθνους. Ταυτόχρονα, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι καλές σχέσεις πρέπει να έχουμε και με τον αραβικό κόσμο. Δεν επιτρέπεται να λειτουργούμε με μονομέρεια και αφέλεια σε ό,τι αφορά την άσκηση της διπλωματίας. Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, δυστυχώς, φαίνεται ότι πάσχει από το σύνδρομο του «οπαδισμού» στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Το έχει κάνει και συνεχίζει να το κάνει με την Ουκρανία, και τα ανταλλάγματα που έχει πάρει για να ενισχύει αδιάκοπα το καθεστώς Ζελένσκι είναι μηδενικά.
Η εκάστοτε κυβέρνηση της Ελλάδας έχει την υποχρέωση να ταυτίζεται μόνο με τη χώρα μας. Οχι με τρίτες δυνάμεις.
