Συμπληρώνονται 50 χρόνια από την κυπριακή τραγωδία και την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Το τραύμα που προκάλεσε στο έθνος η εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, τα εγκλήματα που διέπραξαν οι βάρβαροι επιδρομείς σε βάρος των Ελλήνων και η κατοχή μεγάλου τμήματος των εδαφών της Μεγαλονήσου δεν αφήνουν χώρο για χαρά στις καρδιές των πολιτών της χώρας μας.
Η απαλλαγή από την τυραννία είναι πάντοτε ένα χαρμόσυνο γεγονός. Ομως, από όσα συνέβησαν το 1974 είναι δεσπόζουσα η θέση της αναμέτρησης με τους Τούρκους, η οποία έληξε πριν καν αρχίσει – μια και όλα εξαρχής είχαν προδοθεί.
Είναι αναμφίβολα θετικό και εθνωφελές που η Ελλάδα απηλλάγη από το καθεστώς που άνοιξε διάπλατα τις πύλες για να περάσουν οι Τούρκοι στην Κύπρο. Ομως η χρήση της πολιτικής εξουσίας από όσους εκλέγονται από το 1974 και εντεύθεν δεν ήταν καλή. Η Ελλάδα χρεοκόπησε, οι νέοι μετανάστευσαν, ο γηγενής πληθυσμός μειώθηκε, οι λαθρομετανάστες περνούν κατά μυριάδες τα σύνορα, η τεχνολογική ψαλίδα με την Τουρκία αυξήθηκε, οι πόλεις ασχήμυναν, το πνευματικό επίπεδο του λαού έπεσε, η γλώσσα μας απεμπλουτίστηκε με προδοτικά νομοθετήματα, η διαφθορά κοινωνικοποιήθηκε, η ανασφάλεια κυριαρχεί και η εγκληματικότητα σαρώνει την επικράτεια.
Μια δημοκρατία άξια εορτασμού είναι εκείνη που δίνει ίσες ευκαιρίες στους Ελληνες, αυξάνει τον γηγενή πληθυσμό της πατρίδας, προστατεύει τη γλώσσα και τους θεσμούς, θωρακίζει την εθνική άμυνα, τιμά την Ιστορία και τους ήρωες του έθνους, τιμωρεί παραδειγματικά τους καταχραστές του δημόσιου χρήματος και της εξουσίας, εφαρμόζει υπερήφανη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και αναπτύσσει την οικονομία. Αυτή η δημοκρατία αξίζει στον λαό μας και γι’ αυτό πρέπει να αγωνιστούμε όλοι για να την επιβάλουμε.
Και πρέπει να επιβάλουμε το σύστημα που μας αρμόζει, διότι δεν θα μας χαριστεί. Τα πολιτεύματα δεν είναι δωρεές. Οι ελευθερίες και τα δικαιώματα δεν κληροδοτούνται. Κάθε γενιά πρέπει με τις πράξεις, τις σκέψεις και τους αγώνες της να αποδεικνύει ότι καλώς απολαμβάνει όσα έχει.
