Σήμερα συμπληρώνονται 75 χρόνια από τη λήξη του ανταρτοπoλέμου 1946-1949. Ο Εθνικός Στρατός στέφθηκε νικητής στον πόλεμο που έδωσε η πατρίδα μας εναντίον των κομμουνιστών, οι οποίοι ήθελαν και να αποσπάσουν κομμάτια της επικρατείας για να τα αποδώσουν στους Σλάβους και να προσδέσουν την Ελλάδα στο άρμα της τυραννίας, της φτώχειας, της πείνας και της παρακμής, το οποίο έσερνε η Σοβιετική Ενωση.
Γλιτώσαμε τον εγκλεισμό μας στα σταλινικά κάτεργα επειδή τα ελληνικά νιάτα προέταξαν τα στήθη τους και ρίχτηκαν στις μάχες εναντίον ελληνόφωνων και σλαβόφωνων εχθρών, που επεδίωκαν την υποδούλωση του λαού και τον διαμελισμό της πατρίδας. Η Ελλάδα, όπως εκφραζόταν από τους βασιλείς, τις δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις, τις Ενοπλες Δυνάμεις και τη συντριπτική πλειονότητα του λαού, πολέμησε υπέρ βωμών και εστιών εναντίον του εσωτερικού και του εξωτερικού εχθρού.
Αυτά είναι μεν γνωστά, αλλά υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που αποφεύγουν να τα παραδεχτούν και να αναγνωρίσουν έμπρακτα τους αγώνες και τις θυσίες των οπλιτών, των αξιωματικών και των απλών πολιτών, που θυσιάστηκαν για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι. Το ΚΚΕ, όπως είναι αναμενόμενο, αρνείται την πραγματικότητα και συκοφαντεί τους στρατιώτες και τους πολίτες που πολέμησαν τις αποσχιστικές κατσαπλιάδικες συμμορίες.
Η ιστορία αυτού του κόμματος είναι διάστικτη με μαζικούς φόνους, φρικώδη εγκλήματα και προδοσίες σε βάρος της Ελλάδας. Η ηγεσία του δεν τολμά να πει και να γράψει την αλήθεια γιατί θα αυτοαναιρεθεί. Γι’ αυτό καθυβρίζει ακόμα και τα μνημόσυνα που γίνονται για τους νεκρούς πολεμιστές του Εθνικού Στρατού και τα θύματα των κομμουνιστών σφαγέων, χαρακτηρίζοντάς τα «γιορτές μίσους».
Ωστόσο, ακόμα και τα αστικά κόμματα, και ειδικά η Νέα Δημοκρατία, τρέμουν να πουν έστω και μισή κουβέντα υπέρ των ηρώων του αντισυμμοριακού αγώνα, διότι θεωρούν ότι μπορούν να χαρακτηριστούν «ακροδεξιά» από το ΚΚΕ και τους ιδεολογικούς απογόνους των ανταρτών του 1946-1949 και των σφαγέων, που δολοφονούσαν γυναικόπαιδα και τα έριχναν στις πηγάδες.
