Προκαλεί αγανάκτηση και οργή η όψιμη «αγιοποίηση» της τέως καγκελαρίου της Γερμανίας Α. Μέρκελ. Υπάρχουν αρκετοί πολιτικοί, δημοσιογράφοι και δημοσιολόγοι στη χώρα μας, οι οποίοι με αφορμή την κυκλοφορία του αυτοβιογραφικού βιβλίου της, με τίτλο «Ελευθερία: Αναμνήσεις 1954-2021», ξεκίνησαν μια εκστρατεία θετικής δημοσιότητας για εκείνη.
Το βιβλίο παρουσιάστηκε χθες. Αρκετά μεγάλο κομμάτι από κεφάλαια που έχουν προδημοσιευτεί αφορά την ελληνική μνημονιακή τραγωδία. Ακριβώς εκεί είναι το σημείο που επιλέγουν οι παραδοσιακοί «θαυμαστές» της να επικεντρώσουν τις εγκωμιαστικές αναφορές τους. Με έκπληξη, οι Ελληνες ακούν ορισμένους να λένε πόσο «βοήθησε» η κυρία Μέρκελ τη χώρα μας, πόσο «υπεύθυνη» ήταν η στάση της, πόσο «άντεξε» στις επιθέσεις που δεχόταν από τους «λαϊκιστές» και, σε γενικές γραμμές, πόσο «άψογα», έως και… φιλελληνικά, χειρίστηκε την υπόθεση της ελληνικής κρίσης χρέους.
Ολοι τούτοι συμπεριφέρονται λες και απευθύνονται σε αμνήμονες ή σε ανθρώπους που δεν ζούσαν στην Ελλάδα την περίοδο που ο λαός μας έπεσε θύμα της τιμωρητικής και εκδικητικής πολιτικής των Ευρωπαίων, και ειδικά των Γερμανών. Οι πιστωτές και τα φερέφωνά τους κουνούσαν το δάχτυλο και μιλούσαν για «απατεώνες στην ευρωζώνη» και για ανθρώπους που «ζούσαν πάνω από τις δυνατότητές τους», εννοώντας τους Ελληνες.
Οι λιβανιστές του χάλκινου ειδώλου της κυρίας Μέρκελ επιλέγουν να λησμονούν τη δική της δήλωση, ότι η πιο δύσκολη στιγμή της θητείας ήταν «όταν ζήτησα τόσο πολλά από τους πολίτες στην Ελλάδα» – κάτι που συνιστά παραδοχή λάθους.
Δεν ξεχνάμε ότι το «λάθος» της Μέρκελ οδήγησε εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας στην ξενιτιά για το μεροκάματο, έκλεισε μυριάδες σπίτια, οδήγησε απελπισμένους ανθρώπους στην αυτοκτονία, φτωχοποίησε τους Ελληνες και ζημίωσε στρατηγικά το έθνος μας.
Η κυρία Μέρκελ έχει κάθε δικαίωμα να εκδίδει τα απομνημονεύματά της και να γράφει τις εμπειρίες της όπως εκείνη τις θυμάται. Ο χώρος του Τύπου αλλά και οι πολιτικοί στην Ελλάδα δεν έχουν το δικαίωμα να λησμονούν όσα διέπραξε σε βάρος του λαού και του έθνους.
