Η Τουρκία συνδιαμορφώνει τον νέο χάρτη της Μέσης Ανατολής και της νοτιοανατολικής Μεσογείου και η ελληνική κυβέρνηση καθεύδει. Οσα συμβαίνουν στη Συρία, όπου έχει αφεθεί στην τύχη της και στο έλεος των τζιχαντιστών η πολυάριθμη χριστιανική κοινότητα της χώρας, δείχνουν τον μέγα κίνδυνο που θα διατρέξει στο άμεσο μέλλον η Ελλάδα.
Οι Τούρκοι συνομιλούν και συνεργάζονται με τους Ρώσους, τους Ιρανούς, τους Ισραηλινούς και τους Αμερικανούς, και αποκτούν ισχυρά ερείσματα και αυξημένη επιρροή στη Συρία. Τα γεγονότα φανερώνουν πόσο εκτός πραγματικότητας βρίσκεται η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, που διακινούσε το σενάριο ότι η Τουρκία «έχει απομακρυνθεί» από τη Δύση και ότι η χώρα μας είναι πλέον «προνομιακός συνομιλητής» και «στρατηγικός σύμμαχος» των ΗΠΑ.
Οι τζιχαντιστές που έριξαν τον Ασαντ μέχρι πρότινος χαρακτηρίζονταν τρομοκράτες. Οι Αμερικανοί είχαν επικηρύξει τον αρχηγό τους, τον Αμπού Μοχάμεντ αλ-Τζολάνι, ως τρομοκράτη, για 10 εκατομμύρια δολάρια! Τώρα, όμως, συνομιλούν και συνεργάζονται επίσημα μαζί του, όπως είχαν κάνει… ανεπίσημα και στο παρελθόν, και διαπραγματεύονται την επόμενη ημέρα στη Συρία. Το ίδιο πράττουν και οι κυβερνήσεις των χωρών που αναφέρθηκαν προηγουμένως.
Η Ελλάδα, σε αυτό το μείζον θέμα, δεν συμμετέχει. Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, επειδή φοβάται να δυσαρεστήσει την Τουρκία και τις ΗΠΑ, δεν έχει δείξει διάθεση να παρέμβει με ουσιαστικό τρόπο – τουλάχιστον για να προστατεύσει τους ελληνορθόδοξους και γενικότερα τους χριστιανούς της Συρίας από τους αποκεφαλιστές τρομοκράτες.
Η νέα κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή διαμορφώνεται με δυσμενείς όρους για την Ελλάδα. Η ευμενής προς εμάς διάθεση των «συμμάχων», στους οποίους βασίζεται τόσο πολύ η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη, δεν συνεπάγεται κάτι ουσιαστικό για την πατρίδα μας. Χειροπιαστά κέρδη από τις σχέσεις μας με τις ΗΠΑ και τους λοιπούς… συγγενείς υπάρχουν, αλλά για τους «συμμάχους», όχι για εμάς.
Εν τω μεταξύ, οι Τούρκοι συνεχίζουν με όποιον άμεσο και έμμεσο τρόπο βρουν πρόσφορο να προωθούν τις μεγαλοϊδεατικές επινοήσεις τους, όπως η «Γαλάζια Πατρίδα», που απλώνεται πλέον και σε συριακά εδάφη.
Και τα χειρότερα έπονται…
