Οσο το Μαξίμου βρίσκεται σε γιορτινή ραστώνη, δίχως διάθεση να διαταράξει και το βατό κλίμα κατευνασμού με την απέναντι πλευρά, η Αγκυρα κάνει πολέμους. Η Τουρκία εκδηλώνει πια φανερά ένα μέρος των στρατηγικών της σχεδιασμών. Εξαπλώνει τα σύνορα και την επιρροή της, «εξαγοράζει» και την ΑΟΖ της Συρίας από τους τρομοκράτες που έδιωξαν τον Ασαντ από την εξουσία, επιχειρεί να πετάξει εκτός παιχνιδιού την Κύπρο, διαπλέκει τα συμφέροντά της ταυτόχρονα με αυτά των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Ουκρανίας.
Ο, κατά την ελληνική κυβέρνηση, «απομονωμένος Ερντογάν» είναι αυτός που τελικά προσπαθεί με κάθε τρόπο να απομονώσει την Ελλάδα. Μέσα στο πλαίσιο εκφοβισμού ο Τούρκος πρόεδρος χρησιμοποιεί διάφορα «όπλα» για να ενισχύσει το επικοινωνιακό αφήγημά του. Ο πρώην υπουργός Αμυνας της γείτονος Χουλουσί Ακάρ δεν είναι ένα τυχαίο πρόσωπο. Εχει υπηρετήσει σε σημαντικά πόστα, είναι μέλος του κυβερνώντος κόμματος και το τωρινό παραλήρημά του έχει ξεκάθαρη στόχευση.
«Ασκήσαμε και ασκούμε όλα τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στις θάλασσες και στον εναέριο χώρο μας. Κανείς δεν μπορεί να το αποτρέψει αυτό. Η Τουρκία έχει μια ακτή 12.000 χιλιομέτρων. Είμαστε μια θαλάσσια χώρα. Η Κύπρος είναι το εθνικό μας ζήτημα. Δεν έχουμε κάνει πίσω και δεν θα κάνουμε πίσω. Κανείς δεν πρέπει να το αμφισβητεί αυτό» είπε αρχικά.
Στη συνέχεια στόχευσε προς το Καστελόριζο: «Το Καστελόριζο είναι ακριβώς απέναντί μας. Κατά κάποιο τρόπο παρακάμφθηκε ιστορικά, και κατέληξε να ανήκει στους Ελληνες. Η απόσταση του Καστελόριζου από την Τουρκία είναι 1.950 μέτρα. Οι υποψήφιοι αξιωματικοί μας στις στρατιωτικές μας σχολές μπορούν να κολυμπήσουν δύο χιλιόμετρα. Ως εκ τούτου, το νησί είναι σε απόσταση κολύμβησης. Οι Ελληνες φίλοι είπαν “τότε κολυμπήστε”. Είπαμε, “Θεού θέλοντος, θα έρθει μια μέρα που θα το κάνουμε”».
Η ελληνική πλευρά αντιδρά όλο και πιο άτονα σε τέτοιες επιθέσεις, ειδικά τους τελευταίους μήνες. Απλώς γυρίζει πλευρό και συνεχίζει να κοιμάται τον ύπνο του δικαίου. Η τακτική του κατευνασμού έχει αποτύχει. Το άνοιγμα του νέου κύκλου συνομιλιών με την Αγκυρα ήταν απλώς χάσιμο χρόνου για την Ελλάδα, ενώ αντίθετα η Αγκυρα κέρδιζε χρόνο, όπως πλέον φαίνεται ξεκάθαρα.
Η Τουρκία όχι μόνο κατάφερε να ενισχυθεί από τις ΗΠΑ, επειδή ο Μητσοτάκης άναψε το πράσινο φως με το σύμφωνο συνεργασίας, αλλά πήρε κι ένα 1 δισ. ευρώ από την Ε.Ε., ενώ την ίδια στιγμή επιχειρούσε την άλωση της Συρίας.
Η ελληνική κυβέρνηση παρακολουθεί παθητικά όσα διαπράττει ο Ερντογάν. Ακούει απειλές για τουρκική απόβαση στο Καστελόριζο και δεν αντιδρά. Κινητοποιείται ελάχιστα για το μνημόνιο Τουρκίας – Συρίας. Και, κυρίως, φοβάται να ασκήσει το δικαίωμα για τα 12 ναυτικά μίλια όσο ο Ερντογάν αυτοπαρουσιάζεται ως βασιλιάς του Αιγαίου.
Δυστυχώς, η κυβέρνηση Μητσοτάκη είτε δεν μπορεί είτε δεν θέλει να σταθεί όρθια απέναντι στην απληστία και το μίσος του Ερντογάν σε βάρος της Ελλάδας. Μετά την κατάρρευση των φαντασιώσεων περί κατευνασμού και συνομιλιών, έχει ξεμείνει από σχέδιο. Δεν έχει κανένα πλάνο πια για τα Ελληνοτουρκικά. Κι αυτό είναι το πλέον επικίνδυνο για τα εθνικά μας συμφέροντα.
