Ο διορισμός του Νίκου Τσάφου στο πόστο του υφυπουργού Ενέργειας ήταν μια κίνηση ύποπτη από την πλευρά του πρωθυπουργού. Μετά και τις τελευταίες αποκαλύψεις κρίνεται απολύτως επιλήψιμη.
Ο κ. Τσάφος, που έχει αποκαλέσει το ψευδοκράτος στα Κατεχόμενα «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», αρθρογραφούσε υπέρ του Turkstream και έχει ποστάρει χάρτη στο διαδίκτυο με τη Λέσβο βαμμένη «κόκκινη», σαν να είναι τουρκική, θα έπρεπε να έχει αποπεμφθεί ακαριαία από το υπουργείο Ενέργειας. Ομως ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιμένει να τον κρατάει στο υπουργικό συμβούλιο, προκαλώντας έντονη ανησυχία και στον πολιτικό κόσμο και στην κοινή γνώμη για την πορεία που θα έχουν τα εθνικά ζητήματα της χώρας.
Η κατάσταση, ειδικά στα Ελληνοτουρκικά, εξελίσσεται δυσάρεστα για την Ελλάδα. Ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Γεραπετρίτης επιμένουν σε μια στρατηγική αντιμετώπιση της γείτονος, η οποία ξεκινά και τελειώνει με… κατευνασμό. Για όλα, πλέον, στο Αιγαίο η πατρίδα μας έχει καταντήσει να ζητά την άδεια των Τούρκων – κάτι που έχει καταγγείλει ακόμα και ο γνωστός για τις αντιεθνικιστικές θέσεις του πανεπιστημιακός καθηγητής και πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Χρήστος Ροζάκης.
Η μειοδοσία δεν αντιμετωπίζεται ως κάτι κακό από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Χαρακτηριστική των προαναφερθέντων, άλλωστε, είναι η δήλωση που έκανε τον Οκτώβριο του 2024 ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης: «Αν είναι να αφήσω μια μεγάλη παρακαταθήκη για τη χώρα μου, για τις επόμενες γενιές, να είναι μια γειτονιά η οποία θα είναι ήρεμη, μια Ελλάδα της αυτοπεποίθησης, της σταθερότητας, της υπερηφάνειας, ας χαρακτηριστώ και μειοδότης».
Ας μην ξεχνάει ο κ. Μητσοτάκης ότι, όπως γίνεται τώρα προανακριτική για τα Τέμπη, μπορεί και πρέπει να γίνει για τα εθνικά ζητήματα, για την Κάσο, για την αποστολή όπλων στην Ουκρανία και για μια σειρά άλλων θεμάτων, τα οποία ελπίζει να λησμονήσουμε.
