Οι πιστοί της ρωμαιοκαθολικής ομολογίας, παγκοσμίως, υπολογίζονται σε περίπου 1,4 δισεκατομμύρια ανθρώπους. Ολοι αυτοί έχουν λόγους για να απασχολούνται ιδιαίτερα με το γεγονός της εκδημίας του Πάπα Φραγκίσκου, καθώς και της διαδοχής του. Οι χριστιανοί άλλων ομολογιών έχουν ένα γενικότερο (πολιτικής και όχι πνευματικής φύσης) ενδιαφέρον για ό,τι αφορά το Βατικανό και τον προκαθήμενο της Καθολικής Εκκλησίας.
Ειδικά εμείς οι ορθόδοξοι, που συνορεύουμε με την Τουρκία και πολιορκούμαστε και απειλούμαστε από το Ισλάμ, τη θρησκεία που διαδίδεται με το ξίφος, ενδιαφερόμαστε να διαδεχθεί τον Φραγκίσκο ένας άνθρωπος που θα μεριμνά για την υπεράσπιση του χριστιανισμού. Ελπίζουμε να βρεθεί στη θέση του Φραγκίσκου κάποιος που δεν θα λειτουργεί σαν νεοταξικός κήρυκας ο οποίος θα εξισώνει τους θύτες με τα θύματα, τον διωκόμενο χριστιανό με τον ισλαμιστή τρομοκράτη της Μπόκο Χαράμ στη Νιγηρία, που καίει ζωντανούς και αποκεφαλίζει όσους «απίστους» βρει μπροστά του, ή τον τζιχαντιστή που σφάζει τους ομοδόξους μας στη Συρία.
Ο Φραγκίσκος ήταν πλήρως ενταγμένος στο νεοταξικό, παγκοσμιοποιητικό ιδεολογικό μπλοκ. Απαντες θυμούνται τις πρωτοβουλίες του για την προώθηση της ΛΟΑΤΚΙ ατζέντας και τις παροτρύνσεις του να ανοίξουν οι πύλες της Δύσης για να υποδεχθούμε τους αφροασιατικούς πληθυσμούς, που κάποιοι «σπρώχνουν» προς τα μέρη μας.
Επίσης, ο Πάπας Φραγκίσκος μπορεί να πρώτευσε στην υπηρέτηση της woke ατζέντας, δηλαδή του δικαιωματισμού, αλλά δεν φάνηκε και τόσο θαρραλέος όταν στην Αργεντινή το καθεστώς Βιντέλα «εξαφάνιζε» ανθρώπους, απήγε αντιφρονούντες, δολοφονούσε φοιτητές και προέβαινε σε ένα σωρό κακουργίες σε βάρος ανυπεράσπιστων ανθρώπων. Για όλα αυτά σιώπησε. Υπενθυμίζεται σχετικά ότι ο Φραγκίσκος γεννήθηκε στην Αργεντινή και την περίοδο 1973-1979 ήταν επικεφαλής του Τάγματος των Ιησουιτών στη χώρα.
Ο Φραγκίσκος σιώπησε και για τα φοβερά σκάνδαλα βιασμών και παιδοφιλίας που συγκλόνισαν το Βατικανό και πριν από τη δική του περίοδο, αλλά και κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του ως Πάπα.
