Η κυβέρνηση Μητσοτάκη εδώ και χρόνια παραπληροφορεί τους Ελληνες, δηλώνοντας, πάντα μέσω… κύκλων, ότι ο Ερντογάν είναι «απομονωμένος», ενώ την Πέμπτη αναμένεται στην Κωνσταντινούπολη να γίνει υψηλού επιπέδου συνάντηση Ρώσων και Ουκρανών για να ρυθμιστούν οι λεπτομέρειες για συμφωνία τερματισμού του πολέμου. Μάλιστα, ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε ότι θα «περιμένει» τον Ρώσο ομόλογό του Βλαντιμίρ Πούτιν στην Κωνσταντινούπολη για να συζητήσουν για την ειρήνη.
Είναι αναπόφευκτο η Τουρκία του Ερντογάν να τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας και αυτή η χώρα, που έχει ποινικό μητρώο και όχι ιστορία, να παρουσιαστεί στη διεθνή κοινότητα σαν ειρηνοποιός δύναμη, σαν «γέφυρα» που θα διαβούν τα δύο αντιμαχόμενα μέρη για να φτάσουν μαζί στη λήξη ενός πολυαίμακτου πολέμου. Επίσης, θεωρείται δεδομένο ότι με μια συνάντηση τόσο μεγάλης σημασίας (ορισμένοι κάνουν λόγο για «νέα Γιάλτα) ανεβαίνουν σημαντικά οι μετοχές της τουρκικής διπλωματίας, κι αυτό δεν αποτελεί καλό νέο για την πατρίδα μας.
Ολα όσα έχουν συμβεί τον τελευταίο καιρό δείχνουν ότι οι επιλογές Μητσοτάκη ζημίωσαν τα εθνικά συμφέροντά μας. Η Ελλάδα εμφανίστηκε, χωρίς κανένα απολύτως κέρδος, ως φανατικός εχθρός της Ρωσίας και άνευ όρων υπερασπιστής του καθεστώτος Ζελένσκι, ο οποίος δεν βρήκε να πει ούτε μισή κουβέντα για την εισβολή και κατοχή της Κύπρου από τους Τούρκους. Ενώ επί μήνες μάς έλεγαν ότι η υπόθεση της Ουκρανίας θυμίζει πολύ τη μαρτυρική, ελληνική Μεγαλόνησο, ο Ζελένσκι, μιλώντας μέσω τηλεδιάσκεψης στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου, μόλις άκουσε την πρόεδρο της Βουλής Αννίτα Δημητρίου να αναφέρεται στον «Αττίλα» διέκοψε τη σύνδεση!
Ο Ζελένσκι, επίσης, δεν έκανε δήλωση ούτε υπέρ των ελληνικών εθνικών δικαίων ούτε μίλησε εναντίον των τουρκικών προκλήσεων, παραβιάσεων και αμφισβητήσεων των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας. Κι αυτό παρά τις δωρεές ελληνικών όπλων στην Ουκρανία, μέχρι του σημείου να προκληθούν κενά στις αμυντικές δυνατότητές μας, κάτι το οποίο παραδέχθηκε ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης.
Ο Ερντογάν δεν ταυτίστηκε με κάποια χώρα σε αυτή τη σύγκρουση. Προσπάθησε να κερδίσει όσα περισσότερα μπορούσε και από τα δύο αντιμαχόμενα μέρη και από τις Μεγάλες Δυνάμεις. Και βγήκε κερδισμένος.
