Η στάση των Ελλήνων απέναντι στη μεγάλη γιορτή των Χριστουγέννων αποκαλύπτει βαθιές αλήθειες για την πορεία του έθνους μας. Εδώ και δύο χιλιετίες η Γέννηση του Χριστού είναι ένας φάρος που φωτίζει τον δρόμο προς την υπέρβαση των δυσχερειών και την επίτευξη σπουδαίων στόχων, την ανάβαση σε δυσπρόσιτες κορυφές. Η ιδέα της ενανθρώπισης του Θεού υπενθυμίζει σε όλους ότι η ανθρώπινη φύση, όταν εμπνέεται από υψηλά ιδανικά, μπορεί να υπερνικήσει την αδυναμία και να δημιουργήσει πολιτισμούς αιώνιους. Οι Ελληνες, κληρονόμοι μιας παράδοσης που συνέδεσε τον λόγο με την πράξη, καταλαβαίνουν πολύ καλά αυτή τη συνθήκη.
Ακόμα και σήμερα το ελληνικό έθνος διαθέτει όλες τις προϋποθέσεις για να μεγαλουργήσει ξανά. Το ταλέντο των ανθρώπων μας, η φλόγα της δημιουργικότητας, η προσαρμοστικότητα, η φαντασία, η επιστημονική κατάρτιση και η εγγενής καλοσύνη αποτελούν θεμέλια ακλόνητα του πολιτισμικού οικοδομήματος που ονομάζεται Ελληνισμός. Από τα εργαστήρια και τα αμφιθέατρα των πανεπιστημίων μέχρι τα χωριά μας βλέπουμε παραδείγματα αληθινής αριστείας (όχι, ασφαλώς της… κυβερνητικής), που θυμίζουν τις δόξες του παρελθόντος.
Ωστόσο, αυτό που λείπει είναι ηγεσία ικανή να εμπνεύσει και να κατευθύνει αυτές τις δυνάμεις. Χωρίς οδηγούς που να ενσαρκώνουν την αρετή και τη σύνεση ο λαός θα παραμένει εγκλωβισμένος σε κύκλους στασιμότητας. Η απουσία αυτή επιτρέπει την εξάπλωση παρακμιακών φαινομένων, τα οποία διαβρώνουν την κοινωνική συνοχή και υπονομεύουν την πρόοδο.
Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η σήψη αυτή είναι φυσική συνέπεια άστοχων επιλογών. Η άτακτη υποχώρηση σε όλα τα επίπεδα, από την οικονομία μέχρι την παιδεία, κορυφώνεται στο δημογραφικό πρόβλημα, το οποίο προμηνύει την εξαφάνιση ενός λαού με όνομα βαρύ σαν ιστορία. Οι χαμηλοί ρυθμοί γεννήσεων και η γήρανση του πληθυσμού αποτελούν σημάδια μιας βαθύτερης κρίσης αξιών. Ο λαός μας οφείλει να τραβήξει την πρίζα από τα κυκλώματα που τρέφουν αυτή την παρακμή: την ξενομανία, την υπερκαταναλωτική κουλτούρα, την πολιτική διαφθορά και την πνευματική νωθρότητα. Μόνο με αποφασιστική ρήξη μπορεί να ανακτηθεί η δυναμική που χαρακτήριζε τους προγόνους μας, εκείνους που υπερασπίστηκαν την ελευθερία απέναντι σε υπέρτερες δυνάμεις.
Η λύση βρίσκεται στη συσπείρωση γύρω από τα στοιχεία που συνέχουν την κοινωνία μας. Η πατρίδα, ως ιερός χώρος κοινής μνήμης και αγώνων, πρέπει να γίνει ξανά το κέντρο της συλλογικής μας ταυτότητας. Η θρησκεία, με το μήνυμα της αγάπης και της λύτρωσης, προσφέρει το ηθικό πλαίσιο για να ξεπεράσουμε τον ατομικισμό. Η οικογένεια, πυρήνας της κοινωνίας, πρέπει να ενισχυθεί ως θεσμός που καλλιεργεί αρετές και συνέχεια. Τέλος, η αγάπη προς τον πλησίον, αυτή η χριστιανική εντολή που εμπλουτίζει την αρχαία φιλοξενία, μπορεί να γεφυρώσει διχασμούς και να δημιουργήσει αλληλεγγύη. Και σε αυτά τα Χριστούγεννα οι Ελληνες καλούνται να θυμηθούν τα ατού τους και να δώσουν αγώνα εναντίον των αδυναμιών τους.
Από τη στήλη «Η θέση μας» της «Δημοκρατίας»
