Η συμφωνία Ε.Ε. – Mercosur (ο εμπορικός και οικονομικός συνασπισμός χωρών της Νότιας Αμερικής) είναι μια συνειδητή, κυνική επιλογή των ευρωπαϊκών ηγεσιών, που αποφάσισαν να θυσιάσουν την πρωτογενή παραγωγή των χωρών της γηραιάς ηπείρου για να διασώσουν τα συμφέροντα της βαριάς βιομηχανίας του Βορρά, και πρωτίστως της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας.
Για να μπορούν οι λατινοαμερικανικές αγορές να κατακλυστούν από αδασμολόγητα γερμανικά αυτοκίνητα, η Ε.Ε. ανοίγει διάπλατα τα σύνορά της σε αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα χαμηλότερης ποιότητας. Αυτά τα προϊόντα παράγονται με πολύ πιο «χαλαρούς» κανόνες από αυτούς που ισχύουν στην Ε.Ε. και στραγγαλίζουν εδώ και χρόνια τους Ευρωπαίους παραγωγούς αλλά και τους καταναλωτές με την αύξηση των τιμών, την οποία προκαλεί η συμμόρφωση στην ευρωπαϊκή νομοθεσία. Οι ίδιοι αγρότες που υποχρεώνονται να συμμορφώνονται με αυστηρούς περιβαλλοντικούς, υγειονομικούς και εργασιακούς κανονισμούς, καλούνται τώρα να ανταγωνιστούν προϊόντα που δεν δεσμεύονται από τα ίδια στάνταρντ. Αυτό είναι άδικο και θα το βρούμε όλοι μπροστά μας.
Δεν προκαλεί καμία έκπληξη ότι τη συμφωνία χαιρέτισε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Λαρς Κλίνγκμπεϊλ. Η γερμανική οικονομία βρίσκεται σε πίεση και αναζητεί διεξόδους. Τι πιο εύκολο από το να μεταφερθεί το κόστος στους αγρότες της Νότιας Ευρώπης, στους κτηνοτρόφους, στις τοπικές κοινωνίες που ζουν από την παραγωγή τροφίμων;
Η Mercosur αποτελεί περαιτέρω απόδειξη ότι η ευρωπαϊκή ηγεσία προτιμά να θυσιάσει την αγροτική οικονομία, τη διατροφική ασφάλεια και την κοινωνική συνοχή, αρκεί να μη θιγούν τα μεγάλα βιομηχανικά συμφέροντα. Και αυτή η επιλογή θα έχει κόστος οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό.
Για την Ελλάδα, η συμφωνία Mercosur είναι εχθρική. Η χώρα δεν διαθέτει αυτοκινητοβιομηχανία για να επωφεληθεί, αλλά βασίζεται σε προϊόντα υψηλής ποιότητας, σε μικρούς και μεσαίους παραγωγούς, στη φήμη της μεσογειακής διατροφής. Κι όμως, η ελληνική κυβέρνηση δεν απαίτησε ουσιαστικές εξαιρέσεις, δεν έθεσε κόκκινες γραμμές, δεν διαπραγματεύτηκε σοβαρές εγγυήσεις. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, συνεπής στη γνωστή του στάση, λειτούργησε σαν απλός τροχονόμος ξένων συμφερόντων, χειροκροτώντας μια απόφαση που θα καταστρέψει τον ελληνικό παραγωγικό ιστό. Και τα χειρότερα έπονται…
