Το αφεντικό της Intellexa Ταλ Ντίλιαν, σε δήλωσή του στη Δώρα Αναγνωστοπούλου στην εκπομπή Mega Stories, «έδειξε» την ελληνική κυβέρνηση ως βασικό συνεργάτη του στην υπόθεση των υποκλοπών με το λογισμικό παρακολούθησης Predator. Καταρρίπτει το αφήγημα περί «ιδιωτών» και, κάπως έτσι, αλλάζει άρδην το σκηνικό που έχει διαμορφωθεί στο σκάνδαλο των υποκλοπών.
Η δήλωση-ομολογία του Ισραηλινού πρώην στρατιωτικού και νυν επιχειρηματία-ιδιοκτήτη της εταιρίας Intellexa «τακτοποιεί» την υπόθεση των υποκλοπών για το ποιος είχε τελικά την ευθύνη για τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις. Δηλαδή, το Μαξίμου.
Παρά τον δικαιολογημένο «σεισμό» των τελευταίων ωρών, μετά την αποκάλυψη του μίστερ Intellexa, είναι ελάχιστοι αυτοί που έπεσαν από τα σύννεφα. Ο,τι κι αν έχει ειπωθεί από την κυβέρνηση, την αντιπολίτευση, τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, τη διερεύνηση της υπόθεσης και εν τέλει από τον ιδιοκτήτη της επίμαχης εταιρίας, στην πραγματικότητα όλοι γνωρίζουν τι έχει συμβεί.
Και ο τελευταίος πολίτης αυτής της χώρας έχει πειστεί πλέον ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν παίζει «καθαρά». Αυτή η επταετία είναι «μολυσμένη» για την κοινή γνώμη.
Απαξιώθηκαν οι θεσμοί, η διαφάνεια, η υγεία του κοινοβουλευτικού μας συστήματος, η Δικαιοσύνη, τα προσωπικά δεδομένα και δικαιώματα.
Η ιστορία έχει γράψει πλέον ότι επί ημερών Κυριάκου Μητσοτάκη στην ΕΥΠ έγιναν εκατοντάδες παρακολουθήσεις επιχειρηματιών, πολιτικών, δημοσιογράφων, κρατικών αξιωματούχων.
Ποιος έχει πειστεί ότι είτε η ίδια η ΕΥΠ είτε κάποια παρα-κεντρα δεν λειτούργησαν ως μαριονέτες του Μαξίμου στις υποκλοπές; Η επιβεβαίωση ότι μόνο κυβερνήσεις αγοράζουν συστήματα σαν κι αυτά που πουλάει η Intellexa ήρθε να προστεθεί σε μια σειρά από κομμάτια ενός παζλ που έχει μπει εδώ και καιρό στη θέση του.
Μια από τις σοβαρότερες πτυχές του σκανδάλου των υποκλοπών με το Predator είναι ότι το συγκεκριμένο λογισμικό, την περίοδο που ήταν σε χρήση στην Ελλάδα, έλαβε και άδειες εξαγωγής από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών για να «ταξιδέψει» από την Αθήνα σε τρίτες χώρες, όπως η Μαδαγασκάρη και το Σουδάν.
Ομως, και πάλι. Μόνο η κυβέρνηση, και ειδικότερα του Μαξίμου, αμφισβητούσαν αυτό που είχαν αντιληφθεί άπαντες, θιγόμενοι και μη. Οτι υπήρχε κέντρο παρακολουθήσεων, με συγκεκριμένο διευθυντήριο. Αυτός είναι και ο λόγος που υπήρχαν αρκετοί κοινοί στόχοι σε ΕΥΠ και Predator.
Το γεγονός ότι ακόμα και σήμερα συζητάμε κάτι τόσο οφθαλμοφανές είναι επειδή κοινοβουλευτικές διαδικασίες, συνταγματικές ασυλίες και κεφαλή της Δικαιοσύνης «συμφωνούν» πως πρέπει να λειτουργούν υπέρ Μαξίμου.
Είναι ο ίδιος λόγος που ακόμα και σήμερα η κοινή γνώμη έχει πειστεί επίσης πως για τα Τέμπη θα τιμωρηθούν μόνο τα «μικρά ψάρια» και όχι οι πραγματικοί υπεύθυνοι.
Από το 2019 ο Μητσοτάκης κάνει ακριβώς αυτή τη «δουλειά». Ελέγχει όλους τους μηχανισμούς προκειμένου να μπαίνουν στεγανά σε όλα τα σκάνδαλα. Από τις υποκλοπές μέχρι την συγκάλυψη στα Τέμπη, τις «μαύρες» αναθέσεις και τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Από τη στήλη «Η θέση μας» της «Δημοκρατίας»
