Σήμερα συμπληρώνονται 156 χρόνια από τη γέννηση του Παύλου Μελά. Ο μεγαλοϊδεάτης Μελάς επέλεξε να γίνει αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού απαρνούμενος την άνετη και ασφαλή ζωή που θα μπορούσε να του προσφέρει η μεγαλοαστική καταγωγή του. Αφησε πίσω του την οικογενειακή θαλπωρή. Εγκατέλειψε τα αθηναϊκά σαλόνια. Εφτασε στο σημείο να βγάλει και τη στολή του τακτικού στρατού για να γίνει ο αντάρτης «Μίκης Ζέζας» και να πολεμήσει στα βαλτοτόπια της Μακεδονίας για να τη λευτερώσει από τους βάρβαρους κατακτητές και επιβούλους.
Η θυσία του τον Οκτώβριο του 1904 ήταν μια κορυφαία έκφραση της ιδεολογίας της αστικής τάξης της εποχής του που, σε αντίθεση με τους παρακμιακούς και ξενομανείς πλουσίους των ημερών μας, φλογιζόταν από τα ιδανικά του έθνους, της πίστης στον Χριστό, της παράδοσης, της τιμής, της αξιοπρέπειας. Ο Μελάς γεννήθηκε με μεγάλο κοινωνικό και οικονομικό προβάδισμα, αλλά έφτασε να γίνει «λαϊκός ήρωας».
Η Μακεδονία για εκείνον αφορούσε την ίδια την ύπαρξη της πατρίδας. Χωρίς τη Μακεδονία η Ελλάδα θα παρέμενε μια μικρή, αποκομμένη χερσόνησος χωρίς ιστορικό βάθος, χωρίς τον Αλέξανδρο, χωρίς τη Θεσσαλονίκη, χωρίς τα εδάφη που για αιώνες κρατούσαν ζωντανό και ακμαίο τον Ελληνισμό που τελούσε υπό τουρκική και βουλγαρική απειλή. Ο Μελάς και οι Μακεδονομάχοι το γνώριζαν: αν χαθεί η Μακεδονία, χάνεται το έθνος. Γι’ αυτό πολέμησαν με τόση μανία.
Οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις επέδειξαν εντυπωσιακή αδιαφορία για την υπεράσπιση της ελληνικής ψυχής. Αφησαν να καλλιεργηθεί το σκοπιανό αλυτρωτικό αφήγημα, να διεισδύσουν ξένες προπαγάνδες, να ατονήσει η εθνική συνείδηση στα σχολεία και στη δημόσια σφαίρα. Η κορύφωση της εθνικής υποχώρησης ήρθε με την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών. Εκεί, ο πολιτικός κόσμος -με ελάχιστες εξαιρέσεις- ανέχτηκε, υπέγραψε και διατήρησε εν ζωή μια προδοσία ιστορικών διαστάσεων: την παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας σε ένα γειτονικό κράτος που επί δεκαετίες καλλιεργεί ανθελληνική προπαγάνδα. Αυτή ήταν η στιγμή που η πολιτική ελίτ προτίμησε τις Βρυξέλλες και την Ουάσινγκτον από την Ιστορία και την αξιοπρέπεια του έθνους.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, χρειαζόμαστε τον Παύλο Μελά μέσα στα σχολεία ως παράδειγμα βίου και κοσμοθέασης. Οι νέοι μας πρέπει να μάθουν ότι υπάρχει και άλλος δρόμος πέρα από την ευκολία, την απάθεια και τον αποβλακωτικό κοσμοπολιτισμό του TikTok. Υπάρχει ο δρόμος της αυτοθυσίας, της τιμής, της πίστης στην πατρίδα. Πρέπει να διαχυθούν παντού οι αρετές ηρωικών προτύπων -όπως ο Μελάς- για να ξαναβρεί η κοινωνία μας τον προσανατολισμό της. Μόνο έτσι η Μακεδονία θα παραμείνει ελληνική.
156 χρόνια μετά τη γέννηση του Παύλου Μελά ας υποβάλουμε μια απλή ερώτηση στον εαυτό μας: Είμαστε άξιοι της κληρονομιάς του;
