Το ψάρι βρομάει από το κεφάλι. Η λαϊκή παροιμία εκφράζει σωρευμένη εμπειρία αιώνων και είναι ορθή. Οπου υπάρχει προβληματική ηγεσία δεν σημειώνεται ανάπτυξη. Μόνο παρακμή μπορούν να αναμένουν όσοι διοικούνται από χειρότερούς τους.
Στην πατρίδα μας το κεφάλι του ψαριού βρομάει πολύ και η δυσωδία του δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί. Η συλλογική κατρακύλα επιταχύνεται και, αν δεν γίνουν γρήγορα τα δέοντα, το έθνος θα οδηγηθεί ακόμα και στον βιολογικό αφανισμό του και ο λαός μας θα αντικατασταθεί από αλλογενείς και αλλόθρησκους πληθυσμούς. Η Ελλάδα από χώρα θα καταντήσει χώρος, οικόπεδο που θα έχει περάσει σε χέρια ξένων.
Η πολιτική ηγεσία της χώρας μας είναι το βασικό αίτιο της κατρακύλας. Περιορισμένες δυνατότητές, αμβλυμένα πατριωτικά αντανακλαστικά και τεράστιο έλλειμμα ήθους είναι αυτά που τη μαστίζουν. Δεν είναι τυχαίο που τα δύο μεγάλα κόμματα, που λειτουργούν σαν ανυπόληπτες επιχειρήσεις, οφείλουν στις τράπεζες, συνολικά, περίπου 1 δισεκατομμύριο ευρώ. Και μόνο αυτό το γεγονός αρκεί για να δείξει το μέγεθος του προβλήματος της χώρας.
Σε γενικές γραμμές, τα κόμματα που πρωταγωνίστησαν τις τελευταίες δεκαετίες έχουν… ξοφλήσει, και μάλιστα οριστικά. Οχι ακόμα σε επίπεδο εκλογικής απήχησης. Η μείωση των ψήφων στην κάλπη είθισται να έπεται της ηθικής και πολιτικής κατάρρευσης και της ένδειας σε ιδεολογικό επίπεδο.
Σε αυτό ακριβώς το σημείο βρίσκονται η πιθανότητα, η ευκαιρία και η υποχρέωση που έχουμε όλοι απέναντι στην πατρίδα: Να συμβάλουμε στον συλλογικό βίο αξιώνοντας την επαναφορά του ήθους στην πολιτική πρακτική και να επιλέξουμε εκπροσώπους που θα ζουν για την Ελλάδα και όχι από αυτήν. Να ενισχύσουμε νέες δυνάμεις, που θα πείσουν και για τις προθέσεις και για τις γνώσεις και για την αποτελεσματικότητά τους. Να ωθήσουμε τα πράγματα στο σημείο ώστε να αφαιρέσουμε και την τελευταία ικμάδα ισχύος από τους «βασιλείς» της σήψης και της παρακμής.
Η ελληνική πολιτική σκηνή πρέπει να «αποσυναρμολογηθεί» και να συντεθεί εκ νέου. Αυτό απεύχονται όσοι ωφελούνται από την παγιωμένη διαφθορά, την οικογενειοκρατία, τις πελατειακές σχέσεις και την κρατικοδίαιτη και πλήρως ελεγχόμενη οικονομία. Μια πλήρης αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού θα τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια των μικρών και μεγάλων μαφιών που παρασιτούν σε βάρος όλων μας. Οταν η πολιτική εξουσία περνάει στα χέρια υπεύθυνων, άξιων και ενάρετων πατριωτών οι συμμορίες του λευκού κολάρου, οι κομματικοί φίλοι, οι κολλητοί και πάσης φύσεως συνεργοί στα εγκλήματα κατά του λαού και του έθνους χάνουν την ισχύ τους.
Τέλος, να σημειωθεί ότι μία άρδην αλλαγή στον πολιτικό χάρτη θα καταστήσει ευκολότερες και θεσμικές αλλαγές, που είναι απαραίτητες για την προστασία του πολιτεύματος. Η πρόσφατη Ιστορία απέδειξε ότι δημοκρατία μας διατρέχει θανάσιμο κίνδυνο από πρωθυπουργούς που μόλις εκλέγονται συμπεριφέρονται σαν ιδιοκτήτες της νομοθετικής, εκτελεστικής, αλλά και δικαστικής εξουσίας…
Από τη στήλη «Η θέση μας» της «Δημοκρατίας»
