Τρεις εβδομάδες πέρασαν από την ημέρα που μια ανυπόφορη και απειλητική οσμή έπνιξε την Αττική, σπέρνοντας ανησυχία σε εκατομμύρια πολίτες για την ποιότητα του αέρα που αναπνέουν. Τρεις εβδομάδες κατά τις οποίες η κυβέρνηση και οι αρμόδιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί παρακολουθούν το φαινόμενο σαν απλοί παρατηρητές ή σαν αρχάριοι ρεπόρτερ που επιδιώκουν να γεμίσουν σελίδες με σενάρια και όχι γεγονότα. Αντί για άμεσες απαντήσεις, υπεύθυνες πράξεις και θωράκιση της δημόσιας υγείας, οι πολίτες εισπράττουν εικασίες!
Οι ακριβοπληρωμένοι φορείς του Δημοσίου, που συντηρούνται από το υστέρημα του ελληνικού λαού για να εγγυώνται την ασφάλειά του, αδυνατούν να καταλήξουν σε ένα σαφές, χειροπιαστό συμπέρασμα. Αντ’ αυτού, οχυρώνονται πίσω από εικοτολογίες. Οι τοποθετήσεις τους βρίθουν λέξεων όπως «μάλλον», «πιθανότατα», «ίσως». Οταν, όμως, διακυβεύεται η υγεία του πληθυσμού, οφείλουμε να μιλάμε με αδιάσειστα στοιχεία, που προέκυψαν από και αναλύσεις. Αν στις προτάσεις μας κρυβόμαστε πίσω από «ίσως», τότε κάνουμε φθηνή… λογοτεχνία.
Το περιστατικό και η αδυναμία εύρεσης του τι συνέβη και τις πταίει εκθέτουν στο σκληρό φως της πραγματικότητας το δήθεν «επιτελικό» κράτος, που αποδεικνύεται γυμνό. Η αδυναμία άμεσου εντοπισμού της πηγής της ρύπανσης δείχνει τι μπορεί να καταφέρει η κυβέρνηση στον τομέα της πολιτικής προστασίας. Τίποτα.
Με αυτόν τον τρόπο δικαιώνεται, δυστυχώς, το κύριο άρθρο της «δημοκρατίας» της 21ης Μαΐου, όπου επισημαίνονταν τα εξής: «Εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες και τουρίστες ανησύχησαν από τη δυσωδία, αλλά δεν έχει ιδρώσει ακόμη το αυτί κάποιου από τους πολλούς “εθνοσωτήρες” της κυβέρνησης για να εξηγήσει πώς προκλήθηκε το φαινόμενο και ποια μέτρα θα ληφθούν για να μην επαναληφθεί. Στις τηλεοπτικές οθόνες παρέλασαν και ακόμα παρελαύνουν “ειδικοί” που με ύφος βλοσυρό και απόλυτο αναλύουν… ενδεχόμενα. Λες και τους Ελληνες τους ενδιαφέρει να ακούν εικασίες! […] Απαντες απεύχονται να χρειαστεί αυτό το διαλυμένο και διαρκώς… παραζαλισμένο κράτος του Κυριάκου Μητσοτάκη να αντιμετωπίσει επιθέσεις που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο βιολογικού ή χημικού πολέμου».
Και μη χειρότερα…
