Μόλις αναρωτηθεί κάποιος πόσο χαμηλά μπορούμε να φτάσουμε ως κοινωνία, διαβάζει την ακόλουθη ανατριχιαστική είδηση: Μαθητές α’ γυμνασίου 12-13 ετών ήταν ανάμεσα στα άτομα που προσπάθησαν να στρατολογήσουν νεαρά άτομα σε κύκλωμα διακίνησης ναρκωτικών, με δράση σε σχολεία, παιδικές χαρές και πλατείες στα βόρεια προάστια!
Από τα παραπάνω γίνεται προφανές ότι η έξαρση της νεανικής παραβατικότητας είναι αποτέλεσμα μεθοδευμένης ηθικής διάβρωσης. Πίσω από τη βία στα σχολεία και τη δράση των συμμοριών ανηλίκων κρύβεται μια ολόκληρη βιομηχανία που κερδοσκοπεί ασύστολα, επιχειρώντας να εξοικειώσει τις νέες γενιές με το έγκλημα. Το περιθώριο έχει μετατραπεί σε κυρίαρχο lifestyle, με τοξικά πρότυπα να σερβίρονται σαν «ελευθερία» και «μαγκιά».
Κομβικό ρόλο σε αυτή την αλλοτρίωση παίζει η μουσική τραπ, η οποία έχει μετατραπεί σε όχημα εγκωμιασμού ενός παραβατικού τρόπου ζωής. Με μονότονη μουσική και βλακώδη σλόγκαν, οι νέοι βομβαρδίζονται καθημερινά με μηνύματα που κανονικοποιούν το εμπόριο ναρκωτικών, τη σωματεμπορία, τις ένοπλες ληστείες και την υποτίμηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η νοσηρή αυτή κουλτούρα μεταφέρεται άμεσα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου η επίδειξη εγκληματικών «επιτευγμάτων», όπλων και εύκολου πλούτου λειτουργεί σαν μια ιδιότυπη «προπόνηση». Αυτή η ψηφιακή εικονική πραγματικότητα προετοιμάζει τους εφήβους για την κανονική τους ένταξη στον υπόκοσμο, σε ένα σκοτεινό μονοπάτι που αποδεδειγμένα μεσοσταθμεύει στις φυλακές και καταλήγει στον τάφο.
Απέναντι σε αυτή τη μάστιγα, η επίσημη Πολιτεία παραμένει τραγικά απαθής. Η κυβέρνηση δεν έχει επιδείξει την παραμικρή ουσιαστική θέληση να αντιμετωπίσει την απόπειρα μετάδοσης αυτών των ρυπαρών μηνυμάτων στη νεολαία, αφήνοντας τον δημόσιο χώρο απροστάτευτο στην εμπορευματοποίηση του κακού.
Το κράτος αποτυγχάνει και το βάρος της ευθύνης πέφτει στην κοινωνία. Η οικογένεια, ως ο πρωταρχικός πυρήνας, οι λειτουργοί του εκπαιδευτικού συστήματος και η Εκκλησία οφείλουν να βγουν μπροστά, σε κατάσταση διαρκούς επαγρύπνησης.
Η απάντηση στην κουλτούρα του αίματος και του εύκολου κέρδους πρέπει να είναι πνευματική και ηθική. Η κοινωνία οφείλει να διδάξει το σωστό τους νέους, όχι με στείρα κηρύγματα, αλλά κυρίως μέσω ενός ενάρετου προσωπικού παραδείγματος, προσφέροντας στα παιδιά μας μια εναλλακτική πρόταση ζωής βασισμένη στον Χριστό, στον πατριωτισμό, στην αλληλεγγύη και την πραγματική αξιοπρέπεια.
