Η κατάσταση που επικρατεί στα ελληνικά δημόσια νοσοκομεία έχει ξεπεράσει προ πολλού το όριο του συναγερμού. Τα νοσηλευτικά ιδρύματα έχουν γίνει κανονικά πεδία μάχης. Κατάντησαν έρμαια συμμοριών Ρομά, που κάνουν εκεί ό,τι θέλουν, όπως το θέλουν. Τα πρόσφατα περιστατικά -από τις καταστροφές και τις επιθέσεις εναντίον γιατρών στο Θριάσιο, μέχρι τον τραγικό θάνατο νοσηλεύτριας στο Ναύπλιο έπειτα από ένταση με συμμορία Ρομά, αλλά και το αδιανόητο περιστατικό στο Μεσολόγγι όπου άτομο της τάχα «ευπαθούς» κοινωνικής ομάδας ντύθηκε γιατρός για να ληστέψει ασθενείς- αποδεικνύουν περίτρανα ότι το σύστημα υγείας εκπέμπει SOS και η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρνείται να το ακούσει.
Συμπεριφορές ακραίας βίας, απειλές, ύβρεις και απαιτήσεις για παράνομη παράκαμψη της προτεραιότητας στα Επείγοντα έχουν γίνει καθημερινότητα. Γιατροί και νοσηλευτές, αντί να είναι προσηλωμένοι στο λειτούργημά τους και στη διάσωση ανθρώπων, εργάζονται υπό καθεστώς τρόμου.
Την ίδια στιγμή, οι νοσηλευόμενοι και οι σκληρά φορολογούμενοι Ελληνες πολίτες στερούνται το βασικό δικαίωμα της ασφαλούς και αξιοπρεπούς περίθαλψης.
Το πιο εξοργιστικό στοιχείο αυτής της κατάστασης είναι η συνεχιζόμενη ανοχή της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που υποτίθεται ότι είναι κεντροδεξιά και προεκλογικά έταζε και τάζει «νόμο και τάξη». Παρακολουθεί σαν απλός θεατής την πλήρη αποδιοργάνωση των νοσοκομείων, αντιμετωπίζοντας σαν ευπαθείς ομάδες εκείνους που κατ’ εξακολούθηση εγκληματούν και ασχημονούν. Η ατιμωρησία εκτρέφει την επαναλαμβανόμενη παραβατικότητα, καθώς οι δράστες γνωρίζουν ότι οι υφιστάμενες διατάξεις τούς αφήνουν ουσιαστικά στο απυρόβλητο.
Είναι επιτακτική και άμεση ανάγκη να μπει ένα τέλος σε αυτή την ιδιότυπη ασυλία. Απαιτείται η θέσπιση ενός δρακόντειου νομικού πλαισίου, ειδικά για εγκλήματα που διαπράττονται εντός υγειονομικών δομών. Καμία αναστολή, καμία ευνοϊκή διάταξη και καμία ελαφρυντική περίσταση δεν πρέπει να αναγνωρίζεται σε όσους απειλούν τη ζωή του ιατρικού προσωπικού ή παρεμποδίζουν τη λειτουργία των νοσοκομείων.
Τα νοσοκομεία ανήκουν στους ασθενείς και τους λειτουργούς της υγείας, όχι στις συμμορίες. Η Πολιτεία οφείλει να προστατεύσει αυτούς που σώζουν ζωές και να εγγυηθεί ότι κάθε πολίτης θα βρίσκει την υγειά του με ασφάλεια. Οτιδήποτε λιγότερο αποτελεί συνειδητή συνενοχή στην τσαντιροποίηση των νοσοκομείων.
