Επτά χρόνια διακυβέρνησης Μητσοτάκη και η καθημερινότητα των πολιτών παραπέμπει πλέον σε τριτοκοσμική δυστοπία. Οι υπουργοί, οι βουλευτές της πλειοψηφίας, οι «παπαγάλοι» του μητσοτακισμού και, φυσικά, ο πρωθυπουργός θριαμβολογούν για τη δήθεν ανάπτυξη από την άνεση των κλιματιζόμενων υπουργικών λιμουζινών. Την ίδια ώρα η πραγματικότητα στα μέσα μαζικής μεταφοράς έχει εξελιχθεί σε μαρτύριο για τους επιβάτες.
Η εγκατάλειψη είναι ορατή διά γυμνού οφθαλμού. Βρόμα που πνίγει τους σταθμούς, συρμοί εξωτερικά καλυμμένοι με στρώματα γκράφιτι, που μαρτυρούν την απουσία κάθε στοιχειώδους ελέγχου, και δρομολόγια που γίνονται ολοένα και πιο αραιά. Ο μέσος επιβάτης στην Αθήνα του 2026 δεν ξέρει αν και πότε θα φτάσει στον προορισμό του. Περιμένει στις αποβάθρες χάνοντας τον χρόνο και την αξιοπρέπειά του.
Το αποκορύφωμα του κυβερνητικού εμπαιγμού; Οπως έγραψε χθες η «δημοκρατία», αποφάσισαν μόλις τώρα να εγκαταστήσουν κλιματισμό σε 12 παλιούς συρμούς των γραμμών 2 και 3 του μετρό. Και το παρουσιάζουν, μάλιστα, ως μέγα κατόρθωμα! Φυσικά, κρύβουν επιμελώς κάτω από το χαλί ότι οι αναβαθμισμένοι συρμοί θα μπαίνουν στις ράγες σταδιακά, από το έτος 2028! Ζήσε Μάη μου, δηλαδή. Μέχρι το 2028 οι επιβάτες είναι καταδικασμένοι να βράζουν ζωντανοί στις υπόγειες «κινούμενες σάουνες», καταβάλλοντας ένα διόλου ευκαταφρόνητο αντίτιμο για το… προνόμιο να παθαίνουν θερμοπληξία καθ’ οδόν για τη δουλειά τους.
Αλλά η ταλαιπωρία δεν σταματά στη ζέστη. Εδώ και καιρό κεντρικότατοι σταθμοί της γραμμής 3 («Ευαγγελισμός», «Μέγαρο Μουσικής», «Αμπελόκηποι», «Πανόρμου», «Κατεχάκη») παύουν να λειτουργούν καθημερινά από τις 21.40 λόγω έργων! Η πρωτεύουσα, μια ευρωπαϊκή μεγαλούπολη, βάζει λουκέτο στο βασικό της μέσο μεταφοράς προτού καν τελειώσει η μέρα. Οι πολίτες που εργάζονται αργά ή απλώς θέλουν να κινηθούν στο κέντρο ταλαιπωρούνται άδικα. Αναγκάζονται να ψάχνουν για εναλλακτικές μέσα στη νύχτα.
Η «Ελλάδα 2.0» του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι χώρα δύο ταχυτήτων. Από τη μία, τα κυβερνητικά στελέχη που δεν έχουν μπει ποτέ σε βαγόνι τρένου ή λεωφορείο και, από την άλλη, οι απλοί πολίτες, που βιώνουν την κατάρρευση των δημόσιων υποδομών. Αν οι κυβερνητικοί αμφιβάλλουν για τα παραπάνω, ας επιχειρήσουν να μετακινούνται καθημερινά με οποιοδήποτε μέσο μαζικής μεταφοράς.
Μια δοκιμή θα τους πείσει…
