Οταν κλυδωνίζεται ένα σύστημα εξουσίας που στηρίζεται στην εξαγορά συνειδήσεων, την οικογενειοκρατία και τη συνενοχή, τότε οι επικοινωνιολόγοι μπορεί και να προτείνουν μια φυγή προς τα εμπρός. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, βλέποντας τα δημοσκοπικά ευρήματα να καταγράφουν μια ασταμάτητη φθορά και νιώθοντας την ασφυκτική πίεση στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, αποφάσισε να ανασύρει το πιο επικίνδυνο χαρτί της κυβερνητικής τράπουλας.
Ο -κατά δήλωσίν του– αντινατιβιστής, ο πολιτικός που απέφευγε κάθε πατριωτική αναφορά και έχτιζε το προφίλ του «σύγχρονου δικαιωματιστή», θυμήθηκε ξαφνικά να φορέσει πολεμική περικεφαλαία. Για να διασώσει το πολιτικό του κεφάλαιο, ο πρωθυπουργός αποφάσισε να υποδυθεί τον… «τουρκοφάγο», αναζητώντας «σανίδα σωτηρίας» στα εθνικά θέματα.
Αυτή η αιφνίδια μεταμόρφωση μόνο ως φτηνό αστείο μπορεί να φαντάζει στα μάτια κάθε υποψιασμένου πολίτη. Ωστόσο, όταν τέτοια επικοινωνιακά τεχνάσματα μεταφέρονται στο πεδίο της άμυνας, της εξωτερικής πολιτικής και της εθνικής ασφάλειας, τα αστεία τελειώνουν. Η εργαλειοποίηση των ελληνοτουρκικών σχέσεων για εσωτερική κατανάλωση είναι εθνικά επικίνδυνος καιροσκοπισμός.
Η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν προσφέρεται για να υπηρετεί τις εκλογικές αγωνίες του Μεγάρου Μαξίμου. Οι ισορροπίες στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο είναι εύθραυστες. Το να ανεβάζεις τους τόνους ή να κατασκευάζεις τεχνητές εντάσεις για να συσπειρώσεις ένα απογοητευμένο ακροατήριο μπορεί πολύ εύκολα να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Στα ταραγμένα νερά της γεωπολιτικής, οι υπολογισμένες επικοινωνιακές «σανίδες σωτηρίας» μπορούν να μετατραπούν εν ριπή οφθαλμού σε εθνικά ναυάγια.
Και εδώ τίθεται το αμείλικτο ερώτημα: ένας πρωθυπουργός που απέδειξε την πλήρη ανεπάρκειά του σε περιόδους ειρήνης, αφήνοντας τη χώρα απροστάτευτη απέναντι στην ακρίβεια, την κατάρρευση των υποδομών και την αποσύνθεση των θεσμών, είναι δυνατόν να θεωρείται κατάλληλος ηγέτης για περιόδους κρίσης ή πολέμου;
Η απάντηση είναι προφανής. Η διαχείριση της εθνικής ασφάλειας απαιτεί ηγέτη με σοβαρότητα, στρατηγική σκέψη και πραγματική αφοσίωση στα συμφέροντα της πατρίδας, όχι τον γιο του μπαμπά που τα βρήκε όλα έτοιμα και νομίζει ότι η χώρα αποτελεί οικογενειακό του τσιφλίκι. Η Ελλάδα δεν θα γίνει πειραματόζωο για να βρεθεί το… ελιξίριο μακροημέρευσης του Κυριάκου Μητσοτάκη στην εξουσία.
