Οπως έγραψε η «δημοκρατία», ο υπουργός Υγείας Αδωνις Γεωργιάδης είναι στριμωγμένος στα σχοινιά από την ίδια την πραγματικότητα και γι’ αυτό καταφεύγει στη μόνη τακτική που γνωρίζει καλά: τις φωνασκίες, τις επιθέσεις και τους συμψηφισμούς.
Αναμφίβολα αποτελεί στίγμα για το υπουργικό συμβούλιο το ότι ένας πολιτικός που πουλούσε νανογιλέκα (κι ύστερα ζήτησε μεν συγγνώμη γι’ αυτό, αλλά δεν επέστρεψε τα χρήματα στους αγοραστές), βρέθηκε με απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να κρατά το τιμόνι του υπουργείου Υγείας, και να εκφράζει, με κωμικοτραγικό τρόπο, την κυβερνητική πολιτική.
Η κοινή γνώμη βιώνει καθημερινά και την απαξίωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και αντιλαμβάνεται τις βαρύτατες ευθύνες της πολιτικής ηγεσίας για την ανεξέλεγκτη κατάσταση και στον χώρο της ιδιωτικής υγείας και της… παραϋγείας. Ομως ο κ. Γεωργιάδης δεν συμπεριφέρεται με πολιτικούς όρους, αλλά σαν να βρίσκεται ακόμη σε τηλεοπτικό πάνελ. Η εικόνα του να διαφημίζει ανερυθρίαστα ιδιωτική κλινική που προσέφερε αμφιλεγόμενες θεραπείες «κάθαρσης αίματος» αποτελεί σύμπτωμα μιας αντίληψης όπου τα όρια μεταξύ δημόσιου συμφέροντος, ιδιωτικών κλινικών και τηλεοπτικού εντυπωσιασμού έχουν πλήρως εξαφανιστεί.
Οταν οι δημοσιογράφοι και τα μέσα ενημέρωσης, όπως η «δημοκρατία», υποβάλλουν τις αυτονόητες, άβολες αλλά επιβεβλημένες ερωτήσεις για τα έργα και τις ημέρες του στο υπουργείο, η αντίδραση είναι πάντα η ίδια. Επιτίθεται στον Τύπο, ανεβάζει τους τόνους για να μετατοπίσει τη συζήτηση, και αποφεύγει να δώσει οποιαδήποτε ουσιαστική ή σοβαρή απάντηση για την κατάσταση στα νοσοκομεία και την εξυπηρέτηση των ιδιωτικών συμφερόντων. Ο κ. Γεωργιάδης φαίνεται να πιστεύει ότι οι κραυγές μπορούν να σβήσουν τα γεγονότα. Ομως τα γεγονότα παραμένουν… ξεροκέφαλα.
Η διατήρηση του Αδωνη Γεωργιάδη στη συγκεκριμένη υπουργική καρέκλα δεν εκθέτει τον ίδιο. Ετσι ήταν πάντα, έτσι θα παραμείνει. Εκθέτει την Ελλάδα και τον πρωθυπουργό, που τον επέλεξε και τον καλύπτει. Οσο δεν υπάρχει ουσιαστική απόδοση ευθυνών και όσο οι απαντήσεις αντικαθίστανται από επικοινωνιακά παραληρήματα, η κυβέρνηση επιβεβαιώνει ότι προτιμά την προστασία των πολιτικών της βαριδίων από τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας και τη διαφάνεια. Ο πολιτικός κατήφορος συνεχίζεται.
