ΜΕ ΤΟ «ΜΙΚΡΟ» μου το μυαλό σκέφτομαι (και ανατριχιάζω) πόσα έγιναν και πόσο άλλαξε η ζωή όλων μας από το 2010 και μετά! Τόσες αυτοκτονίες, τόση ανεργία, τόσα ψέματα, τόσα λουκέτα, τόση φτωχοποίηση, τόσες υποσχέσεις (για ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας), τόση κατάθλιψη μαζεμένη, τόσα χρέη: Κοντά στα 80 δισ. τα ληξιπρόθεσμα, ε;
ΦΩΝΑΖΟΥΜΕ (σε σημείο παρεξηγήσεως) εμείς εδώ από τη «δημοκρατία» ότι το φάρμακο είναι λάθος και σκοτώνει την οικονομία αντί να τη σώζει! Και κάποιοι άλλοι τα έλεγαν αυτά παλαιότερα -ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε-, αλλά τώρα την… έκαναν γυριστή, για τα ωραία μάτια της εξουσίας! Πού πας, ρε Καραμήτρο, με 370 και βάλε δισ. χρέος; Πες μου, πού πας…
ΕΠΕΙΤΑ από ταλαιπωρία 60 μηνών λοιπόν, με μειώσεις μισθών και συντάξεων, με παρανοϊκούς φόρους, με υγιείς επιχειρήσεις να κατεβάζουν ρολά επειδή δάνεια δίνονται μόνο στους… άλλους, με την κοινωνία να έχει καταπέσει στα σκοτάδια της μελαγχολίας, διαπιστώνουμε από τα «μισόλογα» της κυβέρνησης ότι, για να φύγει το ΔΝΤ, θα χρειαστεί νέο δάνειο από την Ευρώπη, άρα νέο Μνημόνιο με άλλο όνομα, για να μην ενοχλεί επικοινωνιακά.
ΤΟΜΠΟΛΑ δηλαδή, φτου κι απ’ την αρχή! Τι να πει κανείς για την καταστροφή μιας χώρας που βρίσκεται πάλι (και πάλι και πάλι) στο σημείο μηδέν! Μετά το success story και τα γλυκόλογα ότι «τα βάσανα τελείωσαν», ενώ -όπως όλα δείχνουν- μόλις τώρα αρχίζουν…
ΛΕΩ λοιπόν με το φτωχό μου το μυαλό. Αφού λογικά δεν γίνεται να υπάρξει ηγέτης διαμετρήματος Κωνσταντίνου Καραμανλή να τους στείλει όλους στον διάβολο, να βγει από το ευρώ και να πείσει τους Ελληνες να αντέξουν τις κακουχίες για λίγα χρόνια, για να ζήσουν μετά ελεύθεροι και με ψηλά το κεφάλι, μήπως (μήπως λέω, μήπως…) θα έπρεπε να πάμε σε «κυβέρνηση εθνικής ανάγκης», που θα είχε άλλη δύναμη στη διαπραγμάτευση με τους αχόρταγους δανειστές μας;
ΜΕ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ όλων των κομμάτων της Βουλής, αλλά ίσως και εκείνων που δεν διαθέτουν εκλεγμένους βουλευτές στο Κοινοβούλιο! Ποσώς με ενδιαφέρει ποιος θα είναι πρωθυπουργός (ένας πατριώτης, ρε παιδιά!!!), γιατί πάνω απ’ όλα βάζω την πατρίδα μου, που ακόμα εξευτελίζεται ως παρίας της ευρωζώνης στα Eurogroup και στις συνόδους κορυφής!
ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ φωναχτά, μη με παρεξηγείτε, είναι εντελώς προσωπική η άποψη! Γιατί, από την άλλη, αν στηθούν κάλπες (όποτε…) και υποθέσουμε ότι σχηματίζεται κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ (ή το κακό συναπάντημα), θα δει καμιά προκοπή το πιο ηλιόλουστο οικόπεδο της Μεσογείου; Πολύ αμφιβάλλω…
ΜΟΝΟ αν το Βερολίνο και οι σύμμαχοί του δουν την Ελλάδα μας σαν μια γροθιά και αποφασισμένη για όλα θα υπάρξουν ελπίδες να δραπετεύσουμε από αυτή τη στημένη κόλαση!Αλλιώς! (Σκεφθείτε το, σκεφθείτε το…)
Χ.
