ΕΠΙΤΡΕΨΤΕ μου σήμερα να απευθυνθώ στους συναδέλφους μου δημοσιογράφους, που προχώρησαν σε απεργία για το Ασφαλιστικό την Πέμπτη που μας πέρασε και θα απεργήσουν εκ νέου την Τετάρτη (παραμονή της γενικής απεργίας).
ΔΕΝ ΕΧΩ καταλάβει τι προσφέρουν στον κλάδο μας αυτές οι «τυφλές» 24ωρες κινητοποιήσεις, σε μια εποχή που οι κυκλοφορίες των εφημερίδων διασχίζουν -με σκυμμένο κεφάλι- την κοιλάδα του θανάτου! Το λέω αυτό γιατί οι απεργίες πρέπει πάντα να έχουν κάποιον στόχο!
ΓΙΝΟΝΤΑΙ απεργίες -παραδείγματος χάριν- σε μια μεγάλη βιομηχανία, η οποία προχωρά (λέμε τώρα) σε ομαδικές απολύσεις! Ετσι πιέζεται (υποτίθεται) η εργοδοσία να πάρει πίσω τις αποφάσεις της. Λογικό ακούγεται…
ΤΩΡΑ, με τις αντιδράσεις στο πραγματικά καταστροφικό Ασφαλιστικό, ποιους πιάνει από τον λαιμό η Ενωση Συντακτών; Τους ιδιοκτήτες των εντύπων; Μα, δεν έχουν καμιά ευθύνη επ’ αυτού! Την κυβέρνηση; Μάλιστα! Αλλά η εκάστοτε εξουσία τρίβει -νομίζω- τα χέρια της από ικανοποίηση, όταν ο κόσμος δεν είναι επαρκώς ενημερωμένος.
ΝΑΙ, ΘΑ γίνουν χαρτζιλίκι οι συντάξεις μας, ναι, θα γίνει ο χαμός στο Ταμείο μας! Το θέμα είναι πώς αντιμετωπίζεται αυτή η ισοπέδωση που ετοιμάζουν για εμάς, χωρίς εμάς! Θα τρομάξει το Μαξίμου και θα έρθει γονατιστό να ζητήσει συγγνώμη, αν δεν κυκλοφορήσουν ημερήσια φύλλα μεθαύριο;
ΘΑ ΗΜΟΥΝ ένθερμος οπαδός μιας απεργιακής έκρηξης, αν έβλεπα ότι ίσως υπάρξει αποτέλεσμα! Να εκδίδαμε και τη δική μας «Αδέσμευτη Γνώμη» (όπως συνέβη το 1975!!!) και να τα κάναμε λίμπα! Τώρα, εναντίον ποιων ακριβώς στρεφόμαστε;
ΔΕΝ ΥΠΟΛΟΓΙΖΩ καθόλου τα χαμένα ημερομίσθια όσων ακόμα έχουν δουλειά και δεν το αντέχουν! Λέω και επιμένω ότι πρέπει να βρεθούν άλλοι τρόποι «επανάστασης»! Πιο ευφάνταστοι, πιθανόν πιο δυναμικοί…
ΜΙΑ ΙΔΕΑ πρόχειρη: Γιατί δεν βγαίνουν μια μέρα όλες οι εφημερίδες με μαύρα, πένθιμα πρωτοσέλιδα κι ένα τεράστιο (με «ξύλινα» γράμματα) «ΟΧΙ»; Πάμε στοίχημα ότι θα γινόταν μεγαλύτερη φασαρία;
ΑΣ ΚΑΤΕΒΟΥΝ οι δημοσιογράφοι στους δρόμους για να μοιράσουν ενημερωτικά φυλλάδια για το κακό που θα τους βρει (και αυτούς), αν γίνει πράξη το σχέδιο Κατρούγκαλου! Δεν ξέρω, ας κάνουν κάτι, όμως! Aς γεμίσουν με πονεμένες κραυγές τις σελίδες τους στο facebook και στο twitter.
ΑΚΟΜΑ (φανταστείτε) δεν έχει εξηγήσει κανείς από το σινάφι μας στην κοινωνία ότι το περίφημο «αγγελιόσημο» ήταν ρουσφέτι, πριν από πολλά χρόνια, του κράτους στους εργοδότες των media για να μην επιβαρύνονται με μεγάλες εισφορές! Δεν το ξέρει κανείς αυτό! Δεν θα έπρεπε;
X.
