ΤΟ ΘΕΜΑ που θα μας απασχολεί όλους για τους επόμενους μήνες (ίσως και χρόνια) δεν είναι το Προσφυγικό, αλλά όσα ετοιμάζονται από τους «αφέντες της Γης» (στην παγκόσμια διακυβέρνηση αναφέρομαι) στην ευρύτερη περιοχή, που οι «χρησμοί» λένε πως θα πάρει φωτιά εντός ολίγου.
ΤΟ ΟΤΙ οι φρεγάτες του ΝΑΤΟ θα φρουρούν τα θαλάσσια σύνορα της Ελλάδας είναι μεν ξεκάθαρη εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας, αλλά όσοι ισχυρίζονται ότι αυτό το έργο θα μπορούσε να το αναλάβει το Πολεμικό Ναυτικό και το Λιμενικό κοιμούνται όρθιοι και πληρώνουν ξενοδοχείο.
ΤΟ ΛΕΩ ΑΥΤΟ με την έννοια ότι τουλάχιστον οι (καθωσπρέπει ανόητοι) ξένοι, που δεν βλέπουν την πατρίδα μας με καλό μάτι (για χιλιάδες λόγους), δεν θα μπορούν να βγάλουν ούτε «κιχ» για δήθεν «χαλαρή» φύλαξη! Θα πρέπει να απευθύνονται (μετά χαρτοσήμου) στην Ατλαντική Συμμαχία.
Η ΑΓΩΝΙΑ όσων διαβάζουν πίσω από τις γραμμές των επίσημων ανακοινώσεων, πάντως, έχει να κάνει και με την αλλοίωση πληθυσμών (με εκατομμύρια μουσουλμάνους διαφορετικής κουλτούρας) και με την ανακατανομή εδαφών στη «γειτονιά» μας.
ΟΙ ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΟΙ προβλέπουν έναν μεγάλο πόλεμο, που θα ξεκινήσει (χτυπήστε ξύλο) από τη στιγμή που οι Τούρκοι θα μπουκάρουν με χερσαίες δυνάμεις στη Συρία και θα βρεθούν αντιμέτωποι με τον «κόκκινο στρατό» του Πούτιν!
ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ επίσης ότι υπάρχει σφοδρή ανησυχία για κύματα προσφύγων από τη Λιβύη (όπου δρουν ανεξέλεγκτα οι τζιχαντιστές) και από την Υεμένη, η οποία βρίσκεται εδώ και 15 μήνες σε εμφύλια σύρραξη. Βράστε όρυζα, δηλαδή…
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ είναι εκρηκτική, όπως θα έχετε καταλάβει. Ειλικρινά, δεν ξέρω τι θα φέρει αυτό το τσουνάμι αδιανόητης φτώχειας (με τα μέτρα που έρχονται για να κλείσει η αξιολόγηση) και συγκλονιστικής αβεβαιότητας για το αύριο, που για τον περισσότερο κόσμο είναι χρώματος μαύρου.
ΔΕΝ ΜΟΥ αρέσει καθόλου ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση προσπαθεί να διευθετήσει το χάος στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο! Οπως διαχειρίζεται το πρόβλημα, φοβάμαι ότι θα χάσει το δίκιο της.
ΘΑ ΗΤΑΝ πολύ καλύτερα να έδινε όχι τέσσερις άδειες (σε κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας), αλλά 10 -τρεις περισσότερες από αυτές που υπάρχουν-, με δρακόντειους όρους για την ποιοτική αναβάθμιση του προϊόντος! Αρκετά με τα «σκουπίδια» τόσα χρόνια.
ΚΑΠΟΤΕ (όταν ήμουν πιτσιρίκι) υπήρχαν μόνο το ΕΙΡΤ και η ΥΕΝΕΔ, με λιγοστά μέσα και πενιχρή χρηματοδότηση! Κι όμως, πάντα κάτι έβρισκες να δεις! Ακόμα και ο «Αγνωστος Πόλεμος» (επί επταετίας) ήταν ένας ύμνος προς την πατρίδα.
Χ.
