Το χαριτωμένο «τρικ» του λαού, που λέει το ξίδι «γλυκάδι», οι πολιτικοί το έστρεψαν ως ψέμα εναντίον του!
Ιδού ένα αξίωμα, το οποίο «γεννήθηκε» από την προσεκτική παρατήρηση των 35 ετών που πέρασαν από τη μέρα που το γλιτσοπράσινο αστροπελέκι της πασοκάρας κατσικώθηκε στην εξουσία: Οταν πρόκειται να συμβεί μια σειρά από ανεπανόρθωτες καταστροφές στην πατρίδα, οι ολετήρες προλειαίνουν το έδαφος της συγχύσεως με ευφημισμούς της κακιάς ώρας και του μέλανος δράκοντα της συμφοράς. Ο Αντρέας την απόλυση υπουργών την αποκαλούσε «αναδόμηση» και επίσης την αποδοχή του γεγονότος ότι διόρισε ακατάλληλους στην κυβέρνηση και έπρεπε να τους αλλάξει την έλεγε «ανασχηματισμό». Την κωλοτούμπα με την οποία η παπανδρεϊκή υπόσχεση «έξω από το ΝΑΤΟ» κατέστη συμβόλαιο ΝΑΤΟφιλίας τού στιλ «έγια μόλα, έγια λέσα, βάλε και τον Ράμπο μέσα» πώς λέτε ότι τη «σέρβιρε»; Την έβαλε μέσα σε σοσιαλοσάλτσες και νταηλίδικες γαρνιτούρες και την απίθωσε στα τραπέζια των οπαδών του ως «συμφωνία απομάκρυνσης» από το ΝΑΤΟ! Τις αυξήσεις στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ και στο κόστος ζωής τις είπε «αναπροσαρμογές» και δεν συμμαζεύεται.
Προβιοτικά
Τώρα, οι κάπως ατσούμπαλοι μιμητές του Αντρέα προσπαθούν απελπισμένα να τον φτάσουν. Αν μπορέσουν, θα εξουσιάζουν τη χώρα ακόμα κι όταν δεν κυβερνούν επισήμως. Ομως δεν τα καταφέρνουν πολύ καλά, διότι απέχουν στο στιλ (όσο να ‘ναι, ο ιδρυτής της πασοκάρας είχε και αίγλη και καλλιέργεια και δεν φάνταζε λούμπεν σαν ορισμένους οπαδούς και υπουργούς του). Στα μοναδικά που οι συριζιάνοι φτάνουν και περνούν ενίοτε τον πράσινο πήχη είναι τα αποτελέσματα των πολιτικών επιλογών τους και οι ευφημισμοί. Η τρόικα μεταλλάχτηκε σε «θεσμοί». Ο εξαθλιωμένος σε «μη οικονομικά ενεργός». Η μνημονιάρα σε «έντιμο συμβιβασμό». Και τώρα το καλύτερον: Τα κέντρα κράτησης λαθρομεταναστών τύπου Αμυγδαλέζας τα λανσάρουν με τον υπαρκτό αλλά εντελώς οργουελικό όρο «προαναχωρησιακά»! Σαν να λέμε προβιοτικά για τη δυσπεψία. Υποτίθεται ότι θα πάνε εκεί τα μιλιούνια που έρχονται κι έπειτα θα αναχωρήσουν. Οπως έκανε το ΝΑΤΟ με τον Αντρέα αλλά και με τον ΣΥΡΙΖΑ. Κρατάει χρόνια τούτη η κολόνια…
Παναγιώτης Λιάκος
