Ο κόσμος του ίντερνετ δεν είναι πλέον άγνωστος. Χαρτογραφήθηκε, αλλά δείχνει αφιλόξενος ένεκα των θεομηνιών που τον πλήττουν ανελέητα
Το σημαντικότερο από τα κήτη, τα λαβράκια και τα αφρόψαρα της επικαιρότητος είναι ότι ετοιμάστηκε το Μητρώο Online Media. Δηλαδή, υπάρχει πλέον στην Ελλάδα ένα μητρώο με ιστοσελίδες που έχουν ταυτοποιηθεί, υπάγονται σε εταιρίες και μπορούν να πάρουν κρατική διαφήμιση.
Το περιεχόμενο τούτης της ειδήσεως μοιάζει με τον γύλο, τον ιχθύν. Παρδαλός και μικρούλης και όχι τόσο δύσκολος στο ψάρεμα. Το όνομα, μάλιστα, του γύλου έχει γίνει διάσημο από την ελληνική ταινία «Η σωφερίνα», όπου ο αλησμόνητος Βασίλης Αυλωνίτης γράφει κινηματογραφική ιστορία ενσαρκώνοντας υπέροχα τον ρόλο του «Γύλου» (το παρατσούκλι του ιδιοκτήτου του παραθαλάσσιου εστιατορίου «Η Τρύπια Βάρκα»).
Ο γύλος είναι μικρούλης, έχει επιστημονική ονομασία Coris julis και για έναν ανεξήγητο λόγο θυμίζει το ελληνόφωνο διαδίκτυο. Είναι πολύχρωμος γαρ. Και πράσινο έχει και ροζουλί δείχνει και πορτοκαλοκόκκινη γραμμή διαθέτει (ό,τι πρέπει για να στον περιγράφει η Μοιραράκη) και -πάνω απ’ όλα- έχει στενόμακρη κατασκευή, μικρά μάτια, μυτερό ρύγχος και μυτερά, πυκνά δόντια! Δαγκώνει ο μπαγάσας! Οπως τα σάιτ, σύμφωνα με τα οποία έχουμε έναν Αρμαγεδδώνα ανά δίωρο, έναν πυρηνικό πόλεμο κάθε μισάωρο, μία συνταρακτική αποκάλυψη ανά δεκάλεπτο και ένα σούργελο ανά τρίλεπτο.
Πόσες φορές φέτος τον χειμώνα χτύπησε ανελέητα μια φαντασιακή υπερκαταιγίδα την πατρίδα μας; Πόσες φορές ένας πολιτικός (φίλος της παρδαλής ιστοσελίδας) «διέσυρε» ή «εξευτέλισε» ή «τέλειωσε» ή «ισοπέδωσε» τον τάδε πολιτικό αντίπαλο; Πόσες φορές έγινε «οριστικά ρόμπα» ο παραδείνα διάσημος που λησμόνησε να συμπεριφερθεί… γενναιόδωρα στην ενημερωτική, μαχητική και αποκαλυπτική ιστοσελίδα που υπάρχει επειδή απλά αντιγράφει ειδήσεις άλλων και βάζει άσχετους, κραυγαλέους και ανορθόγραφους τίτλους για να τραβήξει την προσοχή κοπαδιών ξεσαλωμένων αναγνωστών;
Κι όμως, παρότι δημοσιεύουν αντιγραφές, στις «δικές τους» ειδήσεις διαψεύδονται σχεδόν καθημερινά, η γλώσσα που χρησιμοποιούν παραπέμπει σε Νεάντερταλ, δεν παύουν να τραβούν την προσοχή. Οπως ακριβώς κάνουν και οι μουσαντένιες υπερκαταιγίδες που, αν συνέβαιναν, θα βύθιζαν ακόμα και την Κιβωτό του Νώε.
Ζήτω στους γύλους των ψηφιακών ωκεανών!
Παναγιώτης Λιάκος
