Τα μεγαλοστελέχη του «κόμματος του λαού» έχουν σπάσει κάθε ρεκόρ. Απέχουν εδώ και σχεδόν έναν αιώνα από την εχεφροσύνη
Ακολουθεί το εμπνευσμένο (περσινό) πασχαλινό μήνυμα του γ.γ. του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα: «Χρόνια πολλά, καλή δύναμη σε όλους. Η πραγματική ανάσταση για τον λαό μας θα έρθει μέσα από τον μαζικό ξεσηκωμό ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης, ενάντια στις λυκοσυμμαχίες που καταδυναστεύουν τις ζωές μας, ενάντια σε όλα τα αντιλαϊκά μέτρα, στους αντιλαϊκούς νόμους και στα Μνημόνια, ενάντια στην εξουσία του κεφαλαίου».
«Αλλα ντ’ άλλα, της Παρασκευής το γάλα» δηλαδή. Ο,τι του φανεί του λωλομαρξιστή! Δεν είναι μεγαλειώδης η ασχετοσύνη του μηνύματος με το περιεχόμενο του εορτασμού της Αναστάσεως του Κυρίου; Δεν ανυπομονείτε να ακούσετε ή να διαβάσετε και το φετινό, και να εντοπίσετε τις διαφορές με τα αντίστοιχα μηνύματα των προηγούμενων ετών;
Μία από τις απολαύσεις εορταστικών περιόδων, που φέρουν έντονο το στίγμα της χριστιανοσύνης, είναι η αμηχανία των κομμουνιστών. Από τη μία αποστρέφονται οτιδήποτε σχετίζεται με τον χριστιανισμό και από την άλλη δεν μπορούν να δείχνουν ότι γυρίζουν την πλάτη στον λαό.
Το δεύτερο το πράττουν μόνο όταν βρίσκονται στην εξουσία ή θέλουν να απολύσουν κοσμάκη από τις κομματικά ελεγχόμενες επιχειρήσεις τους. Στις γιορτές, όμως, προσπαθούν να βαφτίσουν το κρέας, ψάρι, και το ανάποδο, και να πάνε να κολλήσουν δίπλα στο μήνυμα της αγάπης και της Ανάστασης του Κυρίου τις αιματοβαμμένες φαντασιώσεις που τους έχουν ξεκουτιάνει.
Σου μιλούν για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά και, αφού στραμπουλήξουν κάθε λογικό ειρμό, κοτσάρουν δίπλα τον Μαρξ, τον Στάλιν, την ταξική πάλη. Για την Πασχαλιά θέλουν να πουν κάτι και βγάζουν από το γούνινο ρούσικο σκουφί τους τις στομωμένες λάμες των εκτελεστών της ΟΠΛΑ. Σε γενικές γραμμές, δεν έχουν να πουν κάτι της προκοπής, εκτός από τις προθέσεις τους – κι αυτό είναι καλό.
Αν θέλουν πάντως να κάνουν κάτι φιλολαϊκό και χειροπιαστό «ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης», ας δώσουν κάνα φράγκο σ’ αυτούς που απέλυσαν από τα κομματικά μαγαζιά τους. Τα φούμαρα και οι διαδηλώσεις δεν γεμίζουν τα πιάτα των απολυμένων.
Παναγιώτης Λιάκος
