Ιωσήφ Βισαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι. Καλλιτεχνικό «Στάλιν». Τα δώρα που έφερε στους ανθρώπους ήταν πείνα, καταπίεση, εκτοπίσεις και θάνατοςEνα από τα διασκεδαστικότερα παράπλευρα κέρδη των Χριστουγέννων είναι η παρατήρηση της αμηχανίας της Αριστεράς να κρατήσει δύο καρπούζια σε μια βρόμικη και τριχωτή μασχάλη. Το ένα καρπούζι είναι τζούφιο, σαπάκι και το άλλο μεγάλο, ωραίο, γεμάτο σάρκα και χυμούς. Αφενός, πρέπει να δείξουν ιδεολογικά συνεπείς με την (πολλάκις αποδειχθείσα ως ανθρωποβόρα) πλάνη τους και, αφετέρου, επιδιώκουν να μη δημιουργούν και χαώδη απόσταση με τον λαό. Δεν μπορούν να δείχνουν διαρκώς ότι είναι και ακάλεστοι στις πάνδημες γιορτές και τις εχθρεύονται κιόλας. Τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί που πιστεύουν σε κάτι που χρεοκόπησε; Ακόμα κι ο τρελός του χωριού συμμετέχει στα πανηγύρια.
Οι εθνικές και οι θρησκευτικές εορτές τούς προκαλούν αποπληξία. Δεν πιστεύουν και πρέπει να πάρουν μέρος σε κάτι που απεχθάνονται! Η λέξη έθνος τούς φαίνεται άκυρη, σαν το γκολ του Μαραντόνα εναντίον της Αγγλίας στο Μουντιάλ του ’86. Αντιπαθούν τον χριστιανισμό με την ίδια ένταση που αντιπαθούσε η Τασσώ Καββαδία της «νύφες» της στις ταινίες όπου ενσάρκωνε την κακιά. Τα προαναφερθέντα τα έχουν αποδείξει, άλλωστε, έμπρακτα, με αίμα, οποτεδήποτε ανέλαβαν την εξουσία (βλέπε ΕΣΣΔ). Οπότε, πώς θα συμβιβάσουν τα ασυμβίβαστα; Κάπως πρέπει να συμμετέχουν. Γι’ αυτό έχουν επινοήσει μια σειρά από κομπαρσιλίκια.
Την Εθνεγερσία της 25ης Μαρτίου 1821 τη βάφτισαν «ταξική» για να μπορούν να χωθούν στο κάδρο. Τα Χριστούγεννα, ευρισκόμενοι εν πλήρει συγχύσει, σκαρώνουν γελοίες απομίμες καλάντων, όπως αυτά που είπαν μέλη της Οργάνωσης Κεντρικής Μακεδονίας της ΚΝΕ που «εισέβαλαν» στα γραφεία του 904 και του «Ριζοσπάστη» στη Θεσσαλονίκη. Μάλιστα, τα βάφτισαν «αγωνιστικά».
Ακολουθεί απόσπασμα. Φυλαχθείτε, καλυφθείτε, αναγνώστε, υπεύθυνα: «Καλήν ημέρα εργατιά, μία φορά ακόμα / Χρόνια πολλά αγωνιστικά απ’ του λαού το Κόμμα. […] Στο ΚΚΕ να στηριχτείς, ελπίδα στον αγώνα / προσφέρει μόνο στον λαό εδώ και έναν αιώνα. / Με συμμαχία λαϊκή διέξοδο να δώσεις / με δυνατό το ΚΚΕ μπορείς να τους σαρώσεις».
Παναγιώτης Λιάκος
