••• Και τώρα ποιος θα πληρώνει τα νοίκια;
••• Στην αρχή τους ακούς, τους πιστεύεις και τους βγάζεις το καπέλο. Αφού τους ψηφίσεις και εκλεγούν, βγάζεις το πορτοφόλι για να τους δώσεις το περιεχόμενο.
••• Ο Μουζάλας έπαθε υπερκόπωση. Εμ, τόσα εκατομμύρια μούζλιμς έμπασε στην Ελλάδα. Κλάταρε. Αντωνοπούλου, Παπαδημητρίου καπούτ ένεκα ενός ρημαδοχιλιάρικου. Η κυβέρνηση, πάντως, δεν θα έχει πρόβλημα. Εδώ έχει απολέσει ολόκληρο Χαϊκάλη και δεν έπεσε…
••• Φαντάσου η Ελλάδα να είχε στιβαρή, κανονική, πατριωτική και έξυπνη αντιπολίτευση. Η επόμενη Βουλή θα ήταν μονοκομματική. Ο πρωθυπουργός θα είχε ποσοστά Σαντάμ Χουσεΐν, αλλά όχι τη μοίρα του.
••• Ιδού πού πάμε με τις ανοχές, τις πολυπολιτισμικότητες και τα λοιπά φιδεμπόρια: Σε δημοτικό σχολείο στο Μπρίστολ της Βρετανίας, την 1η Μαρτίου που έχει οριστεί να εορταστεί η Ημέρα του Βιβλίου, θα πάνε τραβεστί για να διαβάσουν ιστορίες «ανοχής» στα παιδάκια. Από την τάξη στην πιάτσα θέλει τα παιδιά η νέα τάξη.
••• Η διεύθυνση του σχολείου, σε μερικούς γονείς που αντέδρασαν, είπε ότι όποιο παιδί δεν παραστεί σε αυτή την εκδήλωση θα πάρει απουσία! Αν το πάνε έτσι, μπορείς να τραβήξεις το παιδί από το σχολείο μια κι έξω.
••• Ωραίον πολιτικό σύστημα. Και πατριωτικόν. Και εξυπνότατον. Ολοι περιμένουν τον Aμερικανό πρέσβη να διαψεύσει ότι το FBI γυαλίζει χειροπέδες για τα χεράκια τους και, μόλις λέει κάτι που να ηχεί έτσι, εκπνέουν ένα «ουφ» και αδειάζουν σαν σακιά στις πολυθρόνες τους από την ανακούφιση.
••• «Μήπως είμαι εγώ, Κύριε;» αναφέρει το Κατά Ματθαίον (26, 22) για τις ερωτήσεις των μαθητών προς τον Χριστό για το ποιος είναι ο προδότης. Αυτό θυμίζουν οι ερωτήσεις τμήματος του πολιτικού κόσμου για το FBI και η έκφραση της ανακούφισης που ακολουθεί κάθε αρνητική απάντηση του Τζέφρι Πάιατ.
••• «Μήπως είμαι εγώ το λαμόγιο, κύριε πρέσβη μου; Εμένα με έχετε αλυσοδεμένο με αποδείξεις να τα παίρνω; Υπάρχουν βίντεο, αριθμός λογαριασμού, σύνδεση με εξωχώρια εταιρία;»
π
