Στη φωτογραφία βλέπουμε στιγμιότυπο (μάχη για κυριαρχία) από την καθημερινότητα της πανίδας του πολιτικού οικοσυστήματος στην ελληνόφωνη τούνδραΧαζοκούτι» το λέμε, αλλά η έμπνευση της ιδιοκτησίας, η φαντασία και η ικανότητα διευθυντικών στελεχών, και το χάρισμα και η εργατικότητα των δημιουργών μπορεί να μετατρέψουν την τηλεόραση σε παραλληλόγραμμο πανεπιστήμιο με γυάλινη βιτρίνα, γεμάτο μικροτσίπ που κυβερνάται με τηλεχειρισμό. Παράδειγμα, το παλιό, άριστο BBC. Πολλοί το θυμούνται και το μνημονεύουν για τις αξεπέραστες κωμικές σειρές του – «Μάλιστα, κ. υπουργέ», «Μάλιστα, κ. πρωθυπουργέ», «Μαύρη Οχιά», «Eνα τρελό, τρελό ξενοδοχείο» («Faulty Towers»), «Μόντι Πάιθον» και άλλες ων ουκ έστιν αριθμός.
Oμως, κατά την άποψη του ειλικρινώς υμετέρου, το BBC μόρφωσε τμήμα της ανθρωπότητας με τα ντοκιμαντέρ του με κύριο θέμα την άγρια φύση, το περιβάλλον, την πανίδα, τη χλωρίδα, τον πλούτο που θησαυρίζει η γη στις απρόσιτες κορυφές των ορέων, στις απέραντες πεδιάδες, στις ερήμους και στα ανήλιαγα βάθη των ωκεανών της.
Με εκφωνητή τον σερ Ντέιβιντ Ατένμπορο μάθαμε για τις μαϊμούδες, τους χιμπατζήδες, τους ουραγκοτάγκους, τους μακάκους και τους λεμούριους, που αγωνίζονται νυχθημερόν για τροφή, ζευγάρωμα και κυριαρχία. Βλέπαμε εντυπωσιασμένοι τον φουρκισμένο και φιλόδοξο γορίλα να χοροπηδά σαν ελατήριο, να πηγαίνει μπρος πίσω, να σκληρίζει και να βαστά με το ένα χέρι την μπανάνα και με το άλλο να βαράει το στήθος του, δηλώνοντας έτσι στην αγέλη ποιος είναι το νέο αφεντικό, την ίδια στιγμή που ο φοβισμένος πρώην ηγέτης σκύβει την ψειριασμένη κεφαλή του και αποχωρεί, παραδίδοντας την εξουσία.
Από την Ασία και την Αφρική μέχρι τη Γη του Πυρός και τη Γροιλανδία, οι φίλοι των ντοκιμαντέρ έχουν συνδέσει την παρακολούθηση του βίου διάφορων πρωτευόντων θηλαστικών, εντόμων, ιχθύων, ακόμα και αμοιβάδων, με τη βελούδινη και συνάμα στιβαρή και βαθιά φωνή του σερ Ατένμπορο. Πιτσιρικάδες, μαθητές, φοιτητές, νέοι και μεγαλύτεροι «ταξιδέψαμε» σε αρκτικές τούνδρες, σε ηφαιστειογενή νησιά και ταραγμένες θάλασσες για να παρακολουθήσουμε τα καριμπού να σμίγουν μουγκανίζοντας και τοσοδούληδες χάνους και κοκοβιούς να τους καταπίνουν με τους τόνους τα μεγάλα θαλάσσια αρπακτικά.
Μαγεία τα ντοκιμαντέρ! Μαθαίνεις τον κόσμο.
Παναγιώτης Λιάκος
