➤ «Η επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Πόλη αξιοποιήθηκε ακριβώς έτσι όπως συνέφερε το ΝΑΤΟ για να εγκαινιάσει τη νέα ψυχροπολεμική περίοδο, έχοντας ήσυχο το κεφάλι του στη ΝΑ Μεσόγειο/Πτέρυγα.
➤ »Χρησιμοποιώντας μας ως “τυράκι” για να φέρουν πιο κοντά την Τουρκία στο δυτικό στρατόπεδο. Το πρόβλημα με όλο αυτό είναι ότι εμείς δεν λάβαμε κανένα αντάλλαγμα. Αντιθέτως, ο κ. Μητσοτάκης μίλησε για “διαφορές”, εγκαταλείποντας την πάγια ελληνική θέση πως η μόνη διαφορά στα ελληνοτουρκικά είναι η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας – ΑΟΖ. Η δε “συνεκμετάλλευση” των ενεργειακών κοιτασμάτων έβγαλε από το λαγούμι τους πλείστους όσους αναλυτές είχαν χαθεί το τελευταίο διάστημα και δήλωναν ότι δεν πρέπει να είμαστε “μοναχοφάηδες”.
➤ »Η εξωτερική μας πολιτική είναι κατώτερη των περιστάσεων όχι διότι εμείς που τα γράφουμε και τα λέμε αυτά τόσα χρόνια είμαστε “τουρκοφάγοι”. Αλλά επειδή δεν διακατεχόμαστε από το σύνδρομο του loser και έχουμε μάθει στον ιδιωτικό τομέα να κάνουμε και καμιά διαπραγμάτευση, διότι ζούμε και βιοποριζόμαστε στον πραγματικό κόσμο».
➤ Αυτά τα εύστοχα για την ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίζει τα εθνικά θέματα η κυβέρνηση τα έγραψε σε ανάρτησή του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης ο Ραφαήλ Καλυβιώτης, επικεφαλής του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών και αρθρογράφος στη «δημοκρατία».
➤ Πάντως, μέχρι τώρα ορατά κέρδη -έστω και σε επίπεδο εντυπώσεων- δεν είχαμε από την προπέτεια του κ. Μητσοτάκη να σταθεί μαχητικά στο πλευρό του Ζελένσκι. Την Τουρκία, που τηρεί από την αρχή την πολιτική των ίσων αποστάσεων, η Δύση (δηλαδή οι ΗΠΑ) την αντιμετωπίζουν σαν πολύφερνη νύφη και της τάζουν από οικονομικές «διευκολύνσεις» μέχρι F-35.
➤ Οι δεδομένοι πάντοτε αντιμετωπίζονται σαν… δεδομένοι.
π
