● Οι θεαματικές κωλοτούμπες των «δεξιών» της Ν.Δ., που αυτοθέλητα έχουν μετατραπεί σε ουραγούς του μητσοτακικού αραμπά και βαστάζους του… ντεμέκ «Μωυσέως», δεν είναι πρωτοφανείς. Ουδέναν εντυπωσιάζουν. Με την ίδια ευκολία που καταδίκαζαν την ίδια την ομοφυλοφιλία, τώρα ευλογούν τον «γάμο» των ομοφυλοφίλων ή… στρίβουν από τη δύσκολη θέση να καταψηφίσουν το νομοσχέδιο διά της αποχής.
● Εδώ οι Αθηναίοι καλοδέχτηκαν πίσω τον Αλκιβιάδη, που τους είχε καταπροδώσει στους Σπαρτιάτες και τα είχε τακιμιάσει με τον Τισσαφέρνη, στα δεξιοφανή ανεμούρια θα συναντούσε αντίσταση τούτο το φαινόμενο της κωλοτούμπας;
● Και για ποιον λόγο οι Αθηναίοι του Πελοποννησιακού Πολέμου συγχώρησαν τα ασυγχώρητα; Μία από τις πειστικότερες και καλύτερα διατυπωμένες απαντήσεις στο προαναφερθέν ερώτημα δίνει ο Θανάσης Μπαντές στο βιβλίο του «Ο Ξενοφώντας, τα Ελληνικά και η Διπλωματία του Πολέμου», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αμμων.
● Διαβάζουμε στη σελίδα 25: «Και εδώ, βέβαια, δεν γίνεται λόγος για την -έτσι κι αλλιώς- εξαιρετικά αμφιλεγόμενη προσωπικότητα του Αλκιβιάδη, αλλά για τη μεταστροφή του πλήθους, που είναι έτοιμο να ξεχάσει τα πάντα και να υποδεχτεί με τις μεγαλύτερες τιμές αυτούς που το οδήγησαν στη μεγαλύτερη απελπισία, αν αλλάξουν οι συνθήκες.
●»Η περίπτωση του Αλκιβιάδη αποδεικνύει ότι η μνήμη, ο ηρωισμός, η πολιτική σκέψη, με δυο λόγια η αντίληψη της πραγματικότητας είναι έννοιες ιδιαιτέρως ευμετάβλητες, ακριβώς επειδή δένονται αξεδιάλυτα με το συμφέρον».
● Συμφέροντα, μικρά και μεγάλα, über alles!
π
