● Η δολοφονία του πολιτικού ηγέτη της Χαμάς Ισμαήλ Χανίγια από τις δυνάμεις ασφαλείας του Ισραήλ προκαλεί δυσάρεστους συνειρμούς στους Ελληνες.
● Θυμόμαστε πόσο μακροημέρευσαν, χωρίς να φοβούνται ελληνική ανταπόδοση, τα κτήνη που διέπραξαν εγκλήματα πολέμου, πογκρόμ και γενοκτονίες στην Κύπρο, στην Πόλη, στον Πόντο και στη Σμύρνη.
● Οι φόνοι και τα θανατικά δεν είναι δα και κατορθώματα για να τα ζηλεύεις, αλλά όταν οι αδικοπραξίες σε βάρος ενός λαού ξεπερνούν την κόκκινη γραμμή πάσης ανοχής και αυτοσυγκράτησης, πρέπει να υπάρξει τιμωρία των δραστών.
● Δεν μετράνε τα διεθνή δικαστήρια, οι προσφυγές, οι χαρτούρες, οι κλάψες και τα παρακάλια στους ισχυρούς, αν δεν συνοδεύονται από πράξεις οι οποίες θα μιλάνε από μόνες τους.
● Δεν πρόκειται κανείς στον κόσμο να παλέψει για τον λαό σου, αν δεν το κάνεις εσύ ο ίδιος. Αν δεν βάλεις όποια δύναμη, ευφυΐα και αποφασιστικότητα στο δίκιο σου, θα το χάσεις κι αυτό και θα απολέσεις την αξιοπρέπειά σου.
● Είναι ανθρωπίνως αδύνατο να μην κάνεις συγκρίσεις της στάσης που κρατούν οι εκάστοτε «ηγέτες» της Ελλάδας σε ανάλογες περιπτώσεις. Οχι μόνο δεν τιμωρούν τα κτήνη που μακέλεψαν τους ομοεθνείς, τους γνωστούς, φίλους και συγγενείς, τους προγόνους μας, αλλά φωτογραφίζονται κάτω από τα κάδρα τους, καταθέτουν στεφάνια στα μαυσωλεία τους, χαριεντίζονται και κάνουν χειραψίες με τους οπαδούς τους. Κι ύστερα από το γλείψιμο στους γενοκτόνους πάνε στις γιορτές μνήμης για τους Σμυρνιούς, τους Κωνσταντινουπολίτες, τους Ποντίους και τους Κυπρίους.
● Το «οφθαλμός αντί οφθαλμού» επιβάλλεται να ισχύει σε περιπτώσεις ηθικών και φυσικών αυτουργών εθνοκαθάρσεων, γενοκτονιών, πογκρόμ και κατοχικών δυνάμεων.
● Πρώτα να τιμωρηθούν όσοι διέπραξαν ανοσιουργήματα και μετά οι φιλίες και οι διπλωματίες.
π
