● Ο Μητσοτάκης πραγματοποιεί ταυτόχρονα δύο έργα. Το ένα είναι από δύσκολο έως ακατόρθωτο και το δεύτερο πανεύκολο.
● Εργο πρώτο, το σχεδόν ανέφικτο: Να πείσει ότι δεν είναι δικαιωματιστής. Σε συζήτηση που είχε με τον πρώην πρωθυπουργό της Ιταλίας Ενρίκο Λέτα, αποδοκίμασε το woke κίνημα λέγοντας: «Εχουν δοθεί διάφορες εξηγήσεις σχετικά με την ηχηρή επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία. Σίγουρα -το έχω σχολιάσει αυτό- οι ακραίες θέσεις του ρεύματος woke (wokism) στις ΗΠΑ είχαν ως αποτέλεσμα το εκκρεμές να ταλαντεύεται προς την αντίθετη κατεύθυνση».
● Εργο δεύτερο, το εύκολο: Να παρηγορήσει τον εαυτό του, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι ο τραμπισμός είναι αμερικανικό φαινόμενο και δεν θα έρθει κατά δω. Στην ίδια συζήτηση με τον πρώην πρωθυπουργό της Ιταλίας απεφάνθη:
● «Θα ήθελα να επισημάνω ότι αυτές οι ακραίες θέσεις, οι οποίες είναι, πιστεύω, ευρέως διαδεδομένες στις φιλελεύθερες πανεπιστημιουπόλεις των κορυφαίων αμερικανικών πανεπιστημίων, δεν έχουν εμφανιστεί στην Ευρώπη. Δεν πιστεύω ότι έχουμε αυτό το πρόβλημα στην Ευρώπη για να δικαιολογήσουμε μια αντίδραση εναντίον αυτής της συγκεκριμένης ατζέντας. Αυτό ήταν πρωτίστως ένα φαινόμενο στις ΗΠΑ».
● Πάντως, η ιδεολογική στροφή του Κυριάκου Μητσοτάκη μπορεί να μην πείθει αλλά εμπνέει γραφίστες και δημιουργούς ψηφιακών εικαστικών να… σολάρουν. Ιδού μια από τις τελευταίες προσθήκες στη μητσοτακική κολεξιόν, που παρουσιάζει τον Κυριάκο με αμφίεση Μελάνια Τραμπ.
π
