Μετά τους λονδρέζικους «Times», ένα νέο δημοσίευμα συντηρεί στην επικαιρότητα το θέμα των Μαρμάρων του Παρθενώνα
Μια αισθητή αλλαγή διαφαίνεται στον τρόπο που ο βρετανικός Τύπος αντιμετωπίζει το ζήτημα της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα, αφού μετά τους λονδρέζικους «Times» τώρα και ο «Guardian» θέτει το θέμα της επανένωσης των Γλυπτών, μη διστάζοντας να πάρει θέση υπέρ της επιστροφής τους. Το δημοσίευμα μάλιστα έρχεται σε αρκετά σύντομο χρονικό διάστημα από τα αντίστοιχα προηγούμενα.
Στο άρθρο της δημοσιογράφου Σάρλοτ Χίγκινς, το οποίο δημοσιεύθηκε το Σάββατο, αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Τα Γλυπτά του Παρθενώνα ανήκουν στην Ελλάδα. Τότε γιατί είναι τόσο δύσκολο να αποδεχτούμε την επανένωση;» Και αφού θέτει το φλέγον ερώτημα, η Χίγκινς συνεχίζει καθιστώντας σαφές πως πρόκειται για μία υπόθεση που εδώ και πολύ καιρό η ευθύνη της μετατίθεται από τον έναν στον άλλον.
Όπως χαρακτηριστικά υποστηρίζει η αρθρογράφος, η βρετανική κυβέρνηση επαναλαμβάνει ότι η επανένωση δεν εξαρτάται από αυτήν αλλά από τους διαχειριστές του Βρετανικού Μουσείου.
Οι διαχειριστές του μουσείου από την πλευρά τους -εκτός του ότι δεν έχουν τη διάθεση να τα επιστρέψουν- υποστηρίζουν ότι υπάρχει και ο νόμος του 1963 (1963 British Museum Act) που τους δεσμεύει.
Ο εν λόγω νόμος προβλέπει ότι για να φύγει οποιοδήποτε έκθεμα εκτός Βρετανικού Μουσείου θα πρέπει ή να έχει υποστεί ζημιές ή να είναι αντίγραφο ή να πρόκειται για έκθεμα που έχει λεηλατηθεί ή αγοραστεί υπό εξαναγκασμό την περίοδο του Ολοκαυτώματος.
Παράλληλα, οι διαχειριστές υποστηρίζουν ότι δεν είναι δυνατός ούτε ο δανεισμός των Γλυπτών, με ευθύνη των ίδιων των Ελλήνων, αφού δεν αναγνωρίζουν την ιδιοκτησία του Βρετανικού Μουσείου.
Στο άρθρο της η δημοσιογράφος του «Guardian» δεν διστάζει να εκφέρει και άποψη για το πού βρίσκονται και πού θα μπορούσαν να βρίσκονται τα Γλυπτά, αφού χαρακτηρίζει την γκαλερί Ντουβίν του μουσείου, όπου βρίσκονται η ζωφόρος των 75 μέτρων και μερικά από τα γλυπτά των αετωμάτων του Παρθενώνα, «κάπως ζοφερή και καταθλιπτική, σε σύγκριση με τη φανταστική αφήγηση που αναπαρίσταται στο Μουσείο της Ακρόπολης».
Τελειώνοντας, και ενώ έχει αναφερθεί στον φιλέλληνα Μπόρις Τζόνσον -ο οποίος ως μαθητής έγραφε υπέρ της επανένωσης-, καταλήγει ότι το Γουέστμινστερ δεν φαίνεται να ξεκολλά από το αυτοκρατορικό παρελθόν της Βρετανίας, το οποίο «ίσως να είναι και εκείνο που πραγματικά αποτρέπει την επανένωση».
