Επιτέθηκε με πυραύλους εναντίον του πακιστάν, της Συρίας και του Ιράκ, στηρίζει τους Χούθι να σπέρνουν τον τρόμο στην Ερυθρά Θάλασσα και θα υπογράψει συμφωνία με τη Ρωσία
Τα πάντα πλέον στη Μέση Ανατολή μοιάζουν να κρέμονται από μια κλωστή. Στην έτσι κι αλλιώς πάντα εύφλεκτη περιοχή του πλανήτη, όπου το τελευταίο χρονικό διάστημα ο… συνωστισμός εντάσεων και πολεμικών συγκρούσεων -υβριδικών ή μη- που «γέννησε» ο πόλεμος Ισραήλ – Χαμάς απειλεί να προκαλέσει μια σύρραξη ευρύτερων, περιφερειακών διαστάσεων με τεράστιες, αν όχι ανυπολόγιστες, συνέπειες για ολόκληρο τον πλανήτη.
Χθες, ακόμη μια ημέρα το Ιράν, ένας από μεγαλύτερους «παίκτες» της Μέσης Ανατολής, πρωταγωνίστησε αρνητικά στη διεθνή ειδησεογραφία, καθώς, όπως κατήγγειλε το πακιστανικό υπουργείο Εξωτερικών, δύο παιδιά σκοτώθηκαν και άλλα τρία τραυματίστηκαν στη διάρκεια «παράνομων» πυραυλικών πληγμάτων από την πλευρά της Τεχεράνης.
«Αυτή η παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας του Πακιστάν είναι εντελώς απαράδεκτη και ενδέχεται να έχει σοβαρές συνέπειες» προειδοποίησε η πακιστανική διπλωματία, συμπληρώνοντας πως τα πλήγματα στο πακιστανικό έδαφος πραγματοποιήθηκαν την Τρίτη το βράδυ, χωρίς όμως να διευκρινίζεται το πού ακριβώς έγιναν. Παρ’ όλα αυτά, ιρανικά ΜΜΕ και Πακιστανοί χρήστες ιστότοπων κοινωνικής δικτύωσης σημείωναν πως εξαπολύθηκαν επιθέσεις με drones και πυραύλους στην επαρχία Μπαλουτσιστάν, κατά μήκος δηλαδή της μεγάλης συνοριογραμμής των δύο κρατών. Νωρίτερα, το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Tasnim έκανε λόγο για πλήγματα που κατέστρεψαν δύο βάσεις χρησιμοποιούμενες από τη σουνιτική τζιχαντιστική οργάνωση Τζάις αλ Αντλ, ενώ ο Χοσεΐν Αμίρ-Αμπντολαχιάν, ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, από το Νταβός δήλωνε ότι η χώρα του πραγματοποίησε αεροπορική επιδρομή στο Πακιστάν με στόχο «μια ιρανική τρομοκρατική οργάνωση» και όχι Πακιστανούς αμάχους.
Αυτή η επίθεση όμως δεν είναι η μοναδική που πραγματοποιεί η Τεχεράνη τις τελευταίες ημέρες – ενώ θεωρείται δεδομένη και η στήριξη που παρέχει στους αντάρτες Χούθι της Υεμένης, οι οποίοι με τη σειρά τους προκαλούν τον τρόμο στην Ερυθρά Θάλασσα. Το βράδυ της Δευτέρας οι Φρουροί της Επανάστασης εξαπέλυσαν πλήγματα με βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον θέσεων τζιχαντιστών στη Συρία και εναντίον «στόχων» στην αυτόνομη περιφέρεια του Κουρδιστάν, στο βόρειο Ιράκ, προκαλώντας την αγανακτισμένη αντίδραση της Βαγδάτης.
Το διάστημα αυτό όμως η Τεχεράνη δεν περιορίζεται μόνο σε στρατιωτικές, αλλά και σε διπλωματικές κινήσεις υψηλού συμβολισμού και ουσίας. Μόλις χθες το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι αναμένει πως ο Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Ιρανός ομόλογός του θα υπογράψουν σύντομα μια νέα διακρατική συνθήκη μεταξύ των δύο χωρών, η οποία βρίσκεται στα τελικά στάδια της συμφωνίας. Αξίζει να σημειωθεί πως μόλις τον περασμένο μήνα, εν μέσω της ενίσχυσης των πολιτικών, εμπορικών και στρατιωτικών σχέσεων ανάμεσα στη Μόσχα και την Τεχεράνη, τις οποίες οι ΗΠΑ και το Ισραήλ βλέπουν με εύλογη ανησυχία, ο Πούτιν είχε συνομιλίες, που διήρκεσαν πέντε ώρες, στο Κρεμλίνο με τον Ιρανό πρόεδρο Εμπραχίμ Ραϊσί.
Ουδείς μπορεί να προβλέψει -τουλάχιστον στη φάση αυτή- το εάν η Τεχεράνη αποφασίσει να εντείνει περαιτέρω τις στρατιωτικές της κινήσεις στην περιοχή και κυρίως το εάν θα επιλέξει να σταθεί πιο ενεργά στο πλευρό των Χούθι. Η ουσία είναι πως το δυτικό συμμαχικό μπλοκ ανησυχεί. Ευλόγως.
Ανώτατος στρατιωτικός αξιωματούχος του ΝΑΤΟ κάλεσε μάλιστα χθες τους δημόσιους και ιδιωτικούς δρώντες στη Δύση να ετοιμαστούν για μια εποχή στην οποία οτιδήποτε μπορεί να συμβεί οποτεδήποτε, περιλαμβανομένου και ενός πολέμου. «Χρειαζόμαστε το ΝΑΤΟ να μεταμορφώσει το μοντέλο των πολεμικών επιχειρήσεών του» δήλωσε ο επικεφαλής της Στρατιωτικής Επιτροπής της Συμμαχίας, ο Ολλανδός ναύαρχος Ρομπ Μπάουερ, κατά την έναρξη της διήμερης συνόδου των αρχηγών των γενικών επιτελείων των χωρών-μελών στις Βρυξέλλες, υπογραμμίζοντας πως κατά το παρελθόν οι κυβερνήσεις και οι στρατιωτικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ ζούσαν σε μια εποχή στην οποία όλα ήταν σε αφθονία, προβλέψιμα, ελέγξιμα και επικεντρώνονταν στην αποδοτικότητα, ενώ τώρα όλα μοιάζουν εντελώς διαφορετικά και, βέβαια, απρόβλεπτα.
