Οι διεθνείς αναλυτές εκτιμούν ότι ο επόμενος στόχος στην Ανατολή θα είναι προφανώς το ετοιμόρροπο, από κάθε άποψη, Ιράκ. Κι αυτό στο πλαίσιο της μεγαλεπήβολης στρατηγικής του παν-τουρκισμού, που προωθεί ο Ερντογάν εδώ και μία εικοσαετία και την υλοποιεί πλέον συστηματικά
• Για τους μελετητές της Ιστορίας (και όχι κατ’ ανάγκη της… σωστής πλευράς της) οι εξελίξεις στη Συρία και η πτώση του Ασαντ μέσα σε ελάχιστες ημέρες θύμισαν δύο αντίστοιχα προηγούμενα: στη Λιβύη το ένα, στην Αίγυπτο το άλλο…
- Από τον Ανδρέα Καψαμπέλη
• Στη Λιβύη, άλλη παλαιά κτήση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αν και ο εμφύλιος πόλεμος κράτησε κάποιους μήνες, το 2011 η κατάρρευση του Καντάφι υπήρξε ταχύτατη. Ενα «αντάρτικο» χωρίς ιστορία μέσα σε μερικές εβδομάδες νίκησε έναν τακτικό αλλά διαβρωμένο και σχεδόν διαλυμένο στρατό.
• Μερικούς μήνες νωρίτερα, την ίδια χρονιά, με κινηματογραφική ταχύτητα είχαν εκτυλιχθεί τα γεγονότα και στην Αίγυπτο. Μέσα σε λιγότερο από έναν μήνα έπεσε ο Μουμπάρακ και στον εξαναγκασμό του σε παραίτηση έπαιξαν ρόλο και κάποιοι συνεργάτες του…
• Και στις δύο περιπτώσεις ήλθε στην εξουσία η Μουσουλμανική Αδελφότητα, δηλαδή οι ακραίοι ισλαμιστές που επιβάλλουν ως νόμο τη Σαρία στις πιο άγριες και ακραίες ερμηνείες της. Ταυτισμένος με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα είναι και ο Ερντογάν…
• Από το 2008 στη σύνοδο κορυφής του Αραβικού Συνδέσμου (μέσα στη Δαμασκό!) ο Καντάφι έκανε μια ανατριχιαστική προφητεία προς τους άλλους Αραβες ηγέτες. Με αφορμή τα δύο χρόνια από την εκτέλεση του Σαντάμ Χουσεΐν και υπενθυμίζοντας τη «φιλία» του με τις ΗΠΑ, τους είπε: «Εν τέλει τον κρέμασαν. Γιατί δεν ερευνάται ο θάνατος του Σαντάμ; Μπορεί να είστε οι επόμενοι. Το ίδιο θα συμβεί και σε εμάς…» Τότε ο παριστάμενος Ασαντ και οι άλλοι είχαν βάλει τα γέλια…
• Τώρα οι διεθνείς αναλυτές εκτιμούν ότι ο επόμενος στόχος στην Ανατολή θα είναι προφανώς το ετοιμόρροπο, από κάθε άποψη, Ιράκ. Κι αυτό στο πλαίσιο της μεγαλεπήβολης στρατηγικής του παν-τουρκισμού, που προωθεί ο Ερντογάν εδώ και μία εικοσαετία και την υλοποιεί πλέον συστηματικά. Ενα τεράστιο τόξο που απλώνεται από την κοινή τους πατρίδα, τη Μογγολία, έως την Αδριατική και βρίσκεται στο μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας, αλλά και μέσα σε αυτή.
• Μην ξεχνάμε τι συνέβη πριν από δύο χρόνια και με τον ξεριζωμό των χριστιανών Αρμενίων και άλλων από το Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Κι ας πέρασε τότε στα ψιλά. Και στην Ουκρανία οι Τούρκοι εξόπλιζαν και εκπαίδευαν τον στρατό της πολύ πριν τους άλλους του ΝΑΤΟ, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για την αποδυνάμωση της Ρωσίας…
• Στη Συρία είναι δεδομένο ότι το Χαλέπι θα περιέλθει σε τουρκική διοίκηση και -όποια «κατανομή» σε ζώνες επιρροής κι αν γίνει- στρατιωτικές μονάδες της Τουρκίας θα αναπτυχθούν μόνιμα σε όλα τα νευραλγικά σημεία, ενδεχομένως και στον Νότο…
• Η Τουρκία δημιουργεί τη νέα Οθωμανική Αυτοκρατορία βήμα βήμα, αλλά η Αθήνα βολεύεται κοντόφθαλμα, αν όχι κάτι άλλο, να «χαιρετίζει την πτώση του αυταρχικού καθεστώτος Ασαντ στη Συρία»…
