Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή λειτουργεί ως ένα σκληρό δοκιμαστήριο για τις πραγματικές αμυντικές δυνατότητες της Ευρώπης.
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, αρνούμενες να συμμετάσχουν ενεργά στις επιθέσεις κατά του Ιράν, δεν έμειναν αμέτοχες. Aπέστειλαν πολεμικά πλοία, μαχητικά αεροσκάφη και αντιαεροπορικά συστήματα για την προστασία βάσεων και συμμαχικών δυνάμεων στην περιοχή.
Ωστόσο, αυτή η κινητοποίηση, που είναι μία από τις μεγαλύτερες των τελευταίων δεκαετιών, ανέδειξε εξίσου έντονα τις αδυναμίες που κρύβονται πίσω από τις επίσημες διακηρύξεις.
Πρόκειται για την πρώτη ουσιαστική δοκιμασία μετά τις επίμονες πιέσεις του Προέδρου Τραμπ για αύξηση των αμυντικών δαπανών και ανάληψη μεγαλύτερης αυτονομίας. Και η εικόνα που αναδύεται δεν κολακεύει. Οκτώ δεκαετίες εξάρτησης από την αμερικανική στρατιωτική ισχύ άφησαν βαθιά σημάδια, και ο επανεξοπλισμός βρίσκεται ακόμη στα πρώτα του βήματα.
Οι συνέπειες είναι απτές. Η Γαλλία ανέπτυξε στη Μεσόγειο και τον Περσικό Κόλπο πάνω από το μισό πολεμικό της ναυτικό, συμπεριλαμβανομένου του μοναδικού πυρηνοκίνητου αεροπλανοφόρου της, αναγκαζόμενη να περιορίσει επιχειρήσεις αλλού.
Η Βρετανία είδε έναν αντιτορπιλικό της να καθυστερεί κατά εβδομάδα λόγω διοικητικών προβλημάτων. Η Ιταλία, στέλνοντας αμυντικό εξοπλισμό σε Άραβες συμμάχους, έχει αποδυναμώσει επικίνδυνα το δικό της οπλοστάσιο, κάτι που ο γερουσιαστής Κάρλο Καλέντα περιγράφει με λιτό τρόπο: «Μπορεί να υπάρχει πρόβλημα στην υπεράσπιση της χώρας μας».
Η κρίση έχει όμως και έναν ευρύτερο γεωστρατηγικό αντίκτυπο. Η εκτροπή πόρων προς τον Κόλπο επιβαρύνει ταυτόχρονα δύο άλλα μέτωπα: τη Βαλτική, όπου η Ευρώπη επιχειρούσε να αποτρέψει τη ρωσική επιθετικότητα, και την Ουκρανία, που βασίζεται σε ευρωπαϊκή στήριξη. Επιπλέον, η μαζική κατανάλωση αμερικανικών πυρομαχικών στο Ιράν θέτει ερωτήματα για το τι θα απομείνει σε ενδεχόμενες μελλοντικές συγκρούσεις:
«Αν οι ΗΠΑ εκτοξεύουν τόσα πολλά πυρομαχικά εναντίον του Ιράν, τότε δεν θα είναι διαθέσιμα για τους Ευρωπαίους εναντίον της Ρωσίας», επισημαίνει ο αναλυτής Εντ Άρνολντ του Royal United Services Institute.
Τα κενά, όπως παραδέχεται ο ίδιος, δεν είναι άγνωστα. «Απλώς δεν έχουμε κάνει αρκετά γι’ αυτά για πολύ, πολύ καιρό. Και ορισμένα έθνη το ανακαλύπτουν τώρα».
